"Kelimelerin gücüyle dünyaları değiştirin."
"Kelimelerin gücüyle dünyaları değiştirin."
Belki sizin bizim haberimiz yok, kim bilir o paralarla ne okullar yapıp, kaç binlerce çocuk okutuyor. Kıl olduğu, çorabı kaçmış, kimlere çorap alıyor kim bilir? Az gelişmiş bölgelerimizi gizli saklı ziyaret edip, kız çocuklarının maruz kaldığı onca açlık, onca cahillik, onca tecavüz, onca töre cinayeti, dağlarca haksızlık, derinlerce
parçaladım yüreğimi köpeklere attım. salyadan sevgiler aktı duygularıma. ve dedim ki tanrıya suç senin onları insan diye çıkardım karşıma. ve ben kulların arasında bir ayrım yapmadım ondan sonra. yine dedim ki tanrıya: senin de suçun yok, insanlarla köpekleri birbirine benzettin. tanrı da dedi ki bana: yarattıklarım arasından insan
Her insanın korktuğu şeyler vardır ve bazen bunları itiraf etmek gerçekten çok güçtür
ÖrtmNim sEn Bize oKuMA YzMa ÖretTİN. S.s by XD”
“Hay öğretmez olaydım. Kiiim ben mi! İyi de yavrum ben senin okuyup yazdığın dili bilmiyorum ki! Sonra parmak kaldırmadan ulu orta feyzbOkıma niye yazıyorsun çocuğum? Velilerinize söyleyin beni arkadaş listelerine eklesinler. Tüm “Gayret ederse başarabilir”lerimle, “Aslında çok
Tiryaki değilim ama arada bir otlanırım, pekte keyif verir bilirim sohbet anlarına. Kederlenince yak, sevinince yak bahanesi çoktur kısaca...
Modern dünyamızın çarpıcı çelişkisi: Bilgiye erişim kolaylaşırken, kariyer kapıları hâlâ diplomalarla açılıyor. Yetenek ve deneyim, bu kâğıt parçalarının gölgesinde kalıyor. Sanayi çağından kalma bu katı sistem, günümüzün dinamik ihtiyaçlarına uyum sağlayamıyor. Gerçek değer diplomada mı, yoksa yetenekte mi? Eğitim ve istihdam dünyasındaki bu paradoks, adalet sorgulamasını da beraberinde
Kuran ahlakına uygun yaşam süren bir ailede, bugün birçok ailede yaşanan sorunlar yoktur. Günümüzde, anne ve babaya itaatsiz, saldırgan çocuklara ve onlara doğru ve yanlışı anlatmayan, onlarla ilgilenmeyen, birbiriyle de geçimsiz olan anne babalara çok sık rastlanır. Bu evlerde, sevgi, saygı, hoşgörü, anlayış ve şefkat yerine tartışma, kavga
Şiddetin geleceğin en büyük toplumsal sorunu olacağını vurgulayan bu metin, şiddetin nasıl normalleştiğini ve toplumda kök saldığını analiz ediyor. Kontrol kaybı ve iletişimsizlikle beslenen şiddet kültürü, sessizliğin itaat sayıldığı ortamlarda güçleniyor. Yazar, çocuk yetiştirmeden yetişkin davranışlarına kadar uzanan bu sorunun görmezden gelindiğini ve mağduriyetlerin normalleştirildiği toplumların tehlikeli bir
Değişen dünyada, değişen eğitim sistemiyle, değişen yaşam tarzıyla, genç bireyin kendini toplumsal olaylardan uzaklaştırma arzusuna(!) yönelik bir eleştiri...
Türkiye geneline bakıldığında, hani şöyle sakin bir kafa ile el etek çekmiş bir vaziyette düşünmek bile 'yarınlar' olarak şişirilmiş bir gelecek saplantısından başka birşey bırakmıyor insana...
Devletimizin halkıyla barışması ve kaynaşması bağlamında gelinen nokta...
İnanan insanların çok ciddi bir tavır sergilemesi gerekir. İnsanları güzel ahlaka davet etmek, Allah sevgisinin o kucaklayıcı sıcaklığına insanları yaklaştırmak, gerçek sevginin ve aşkın güzelliğini insanlara anlatmak, her şeye Allah aşkıyla bakmak, Allah’ın tecellisi olarak görmek dünyadaki güzel ve mutlu yaşam için esastır...
Bazı anketlerde üç şıklı sorular sorulur: “Evet”, “Hayır”, “Fikrim Yok”
Soru her ne kadar masum gibi dursa da bana pek masum gelmez. Bilmiyorum, edebiyatçılar ya da felsefeciler ne derler bu hususta.
Soru garip, eğer kesin neticeli bir anket ise neden fikrim yok şıkkını koyarlar.
Hani derler ya:
"Okuduğunu bile anlayacak kapasitede değil..."
İnanın, buna bile razıyım.
Okusun da anlamasın. Yeter ki okusun.
Siyasi partiler demokrasilerin olmazsa olmazlarındandır. Çalkantılı demokrasi geçmişimizde hep siyasi partiler açılıp, sonra ya Mahkemeler ya da ihtilaller tarafından siyasi hayatlarına son verilmiştir...
