"Hayat, bir kitabın en sıkıcı bölümü gibidir; sonunu merak edersin ama bir türlü gelmez." - Mark Twain"

Şiir > Başkaldırı

üzgün

Uyumadan

Uyumadan yaşamak çok tuhaf / Kendi dayanıklılığına şaşırmak / Sabır

olumsuz

Masal

Masallarla büyüdük bu yaşımıza kadar / Masallardaki kurtarıcılara inandırıldık /

karışık

Çatışma

Uydurma bir kişilik giyeceğim üzerime / İster kırmızı olsun ister mavi

nostaljik

Hayat

Çocuktum bir oyuncaktı hayat küçük elimde / Büyüdüm ne oyunlar oynadı hayat benimle

üzgün

Haykırış

Kuşlar habersizdi yalnızlığımdan. / Oda içerisinde esen rüzgar / sigara

karamsar

Kör İmlası

Soylu adamlığını yitik bir hüzünle soy şimdi derinden / Gecenin koynundan nasıl sıyırdıysan

üzgün

Kumpas

sesin gölgesine yüz süren uzun bir nehirdi gözleriniz / ihaneti besleyen timsah gözyaşlarınızı

düşündürücü

Ankara

Bu şehirde nehirler asfalt / Son gaz yüzer demirden balıkları /

karamsar

Kutlu Olsun Yar

yağmurlar utandı bugün benden / gökgürültüsü acizliğini yaşadı çığlıklarımda... /

karamsar

Gizem

Karanlık. / Sadece karanlık. / Birbiri ardına gelen siyah,siyah,siyah.

KİTAP İZLERİ

Esir Şehrin İnsanları

Kemal Tahir

Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku
Başa Dön