Şiir > Başkaldırı
üzgün
Kalan Kendiyle Vedalaşıyordu
Ben seni yolcularken kendimle vedalaşıyordum / Kapıdan girdiğin o rüzgarın hışmıyla
olumsuz
Ruhum Daralır Burda
Uysallığın isyana yöneldiği dağlarda / Sertleşen rüzgârların damarında gezmek var /
olumlu
Yasaklar Beni Bağlamaz...
Ölüme meydan okurum, / Yasaklar beni bağlamaz... / Küllenmeyen yanan
karamsar
Tanrı ile Konuş/ma II
düşlerimi dövdüm bir dibekte / yaralarıma lapalar yaptım / patlıcanları
olumsuz
Şakak Arası
kan damarlarımda bir süzülme hissediyorum içine içine çekilen bir süzülme bildiklerimin benden kaçmak istemesi gibi bir
üzgün
Dili Geçmiş Zaman...
Bugün Suriye'de şarkı söyleyen o kızı / ansızın susturan bomba gibi susturdular mutluluğumu...
karamsar
İtiraz
Yanyana uzanmış gölgelerimiz dibine dara ektiğim nefret tohumlarının tortusunda... / Kara boyanmış mağlubiyetlerin
nostaljik
Gölgen Gönlüme Düştü
GÖLgen gönlüme DÜŞtü... / UYUYORdum; / Zifiri karanlıkların en karasının
üzgün
Aşk Bitti Geriye Âdî Bir Hayali Kaldı
Âsumânî hayallerle uçuverdi elimizden aşk / Bir firak ki avare bir hale koydu
karışık
İzmir'de Oldum Olası
Okudum, çalıştım, aç kaldım, tembel saydılar / Bırakıp gittim, arkamdan saydılar.
karamsar
Tadilat Nedeni ile Kapalıyız!
"Çeşitli isimler türetmişiz yıllarca yüreğimizin seslerine… Aşk, sevgi, dostluk, İNSANLIK!... Oysa sadece içimizden geldiği gibidir dilimize