üzgün
Batık Bir Atlantik Çocukluğum...
Batık bir Atlantik çocukluğum... / Demini almış, küf kokulu yosun sarmalarından.
Şiir > Başkaldırı
üzgün
Aforozum Yarım Kalmış Aşkından Yana
Çatlamış sesler biriktirdim nicedir içimde, / Hepsi kırıldı bu gece ince ince...
karamsar
Gitmek Gibi Bir Şeydir Hayat
Kırmızı bir hikâyede nar tanelerinin işi vardır mutlaka / Kaçgöç zamanlarında ay ışığı
üzgün
Haydi Çocuklar Hep Bir Ağızdan
Dün gece dünya uyurken çocuklar düştü masal diyarından, savaş meydanlarına... / Kara bir
karamsar
Tanrı ile Konuş/ma II
düşlerimi dövdüm bir dibekte / yaralarıma lapalar yaptım / patlıcanları
olumsuz
Zihin Mastürbasyonumdan Parmaklarım Yoruldu
düşünmeye doyumsuzum. / yeter! diyorum kendime. / birilerinin söylemi
üzgün
Kader Kadar Kederli Ayrılık
bırakma on altı rüzgar arasında kıpırtısız / ölümü bırak giderken /
üzgün
... Gece... Deli Bir An...
Kalemimden kan damlıyordu ve beyaz üzerinde kırmızı nasıl canalıcı duruyordu…. Bu kalemimin yaşadığına kanıttı oysa içimde
KİTAP İZLERİ
Eşekli Kütüphaneci
Fakir Baykurt
Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku