Git!
Sırtı dönük olsun gecmişin.
Sil gözlerini dönüp bakacaksan,
İhtiyacım yok
Üstüme sinmesin merhametin!
Başarısız bir oyunun son hamlesi
Serseri ruhumun diyeti olsun bu şiir.
Sen utanma bırak,
Utanmak benim işim!
Kaderi bozuk ütopyanın sıradan öyküsü
Geçmiş zaman figüranı
Diğer yüzüm!
Geniş zamanlarda kaldı sevda türküleri
Siyah beyaz camlarda
Şimdi İstanbul bile,
Bıraktığın gibi değil!
İki yakasıydık bu kentin
Biri serseri, biri asil
Ben dişi sokak kedisi sen biricik faresi Dolmabahçe’nin!
Git!
Işığı sönsün evinin!
Yıkılsın dilerse, üstüme çöksün bu şehir
Git!
İzi kalmasın hiç birşeyin!
Bu aynı iskeleden son geçişim
Son tekim dumanını Kanlıca’dan üflediğim
Şimdi bir taş alıp elime
Denizi ikiye bölecegim!
Davetsiz bir misafirim
Arsız bir çocuk;
Sen git
Düşünme
Ben tüm parklarını yakıp bu şehrin,
Gidişini izleyeceğim...
