"Kelimelerin gücüyle dünyaları değiştirin."

Şiir > Bireysel

olumsuz

İç Sesim

Aslında bu bir hikaye değil, bir deneme ya da bir makale değil. Aslında bu bir hiç

üzgün

Abduş

O sarışın çiçek dilli muhabbet kuşumdu / Minicik cik-cik cici-cik Abduşumdu

olumsuz

Arz...

Bir “deli esintiye” tutulup da yol aldık. / İhtiras, aşk ve gurur; çoktan

üzgün

Ey Gönlüm!

Efkârımın bulvarında adımlarken, / Sessizlik hüküm sürüyordu. / Biçare halim,

üzgün

Nedamet

Bugün yine hüzünlüyüm. / Gönül çeperlerim dolmuş, / Damarlarımda dolaşan,

olumlu

Doğduğum Yer

Evimde ben bende can tende yeşillikler içinde / Sandım orman serinliğinde,göğün maviliğinde

üzgün

Hüzün

Soğuk odaların / Çaresiz sesizliğinde / Sesini özlüyorum.

duygusal

Tanıdık

Durgun, / belki alakasız uzuvları kendi ifadesine... / Ya da

nostaljik

Gölge

Oturmuşum bir söğüt dibine,düşler üzerimde. / Ham maddesi düş gölgelerin,uzak bir yıldız.

üzgün

... Deyim

Babamın öldüğü gündeyim. / Bakarsan aslında hep dündeyim. / Kaybolan

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku
Başa Dön