"Edebiyat dünyasında bir yazar, yazdıkça değil, yayınladıkça ölür." - Jorge Luis Borges (kurgusal alıntı)"

Şiir > Öyküsel

üzgün

Pervane

Yanacağını bile, bile ateşe koşar pervane / Yanacağımı bile bile aşka koşmuştum bende

üzgün

Pencere Önü Çiçeği

şansını kıskandığım zamanlarda oldu pencere önü çiçeği..! / sana benzemek istediğim zamanlarda belki

üzgün

Köpük...

\] / Özlemler vardı gönlümde, / unutulmuş günlere dair...

korkutucu

Korku

Korkuyorum... / Sadece dekoru değiştirip, / Aynı sahnede oynamaktan.

üzgün

Girdaplarım

Yokluğun mu bana bu kadar yalnız hissettiren? / Yoksa varken yokluğun mu?

üzgün

Dostum

\] / O gün geldi dostum, gidiyorum... / uzaklar yakın,

üzgün

Dedikodu

\] / Karanlığa saklamıştım gözyaşlarımı, / kimseler görmesin, kimseler bilmesin

düşündürücü

Kapılar

bir kadının / sana aralık kapılarını / her hamlede

dramatik

Hüseyin

Sıradan bir insandı. / Sıradanlıkların içinde yitip gitmemek için,bir paragrafın içine hapsetmişti kendini.

üzgün

Babam`a

Eyyyyy acisi bile, yürege sevkatle dokunan babam / Elleri gibi pamuk pamuk yürekli

üzgün

'Kalem'

Bir kalem tanırım geçmişten, / Sevdayı yazardı, sevdaya ağıt yazardı. /

üzgün

Serçe

sapan yiyen serçe / kıpırtısız düşer çimene / toprak çeker

KİTAP İZLERİ

ZEYTİNDAĞI

Falih Rıfkı Atay

Bir İmparatorluğun Veda Mektubu: Falih Rıfkı Atay'dan Zeytindağı Her milletin tarihinde, hatırlamaktan kaçındığı, üzerine bir sessizlik perdesi çekmeyi yeğlediği dönemler vardır. Bizim için Osmanlı İmparatorluğu'nun
İncelemeyi Oku
Başa Dön