Şiir > Öyküsel
nostaljik
Yan - Sus - Gın - Gun...
Sessizliğe bürünen gecenin koynundaydım. / Hafif tıkırtılarla aralandı gözlerim, Gelmiştin... /
karamsar
İrade Kimindi Can Bir Emanetti!
Yavaşça çekiliyordu canın en muazzam iksiri / Ne kadar sessizdi, nezaketin en kıdemlisiydi
üzgün
Şiir Yazayım Derken... Olmadı İşte!
ŞİİR YAZAYIM DERKEN... / Al yeşil bir bahar akşamında sancılı bir yürekle kaldım,
üzgün
Yalnızlığıma Öyküler
Gidişime adadım bütün yalnızlıklarımı / Derin izler taşıyan heykeller yaptım dev kayalardan
karamsar
Zaaflar Aldanışlar
Zaaflar, Aldanışlar / Devir değişti diyor, dinlediğim masallar. / Gözlerimle
üzgün
Hayatın Kundurası Kaydı
Bir kız çocuğunu sever gibi seviyorsun kaç gündür beni / kadınlığımı unuttun belli,
olumsuz
İç Oğuz"a, Dış Oğuz"un Asi Olup Beyrek"in Öldürüldüğü Destan
Kazan Han çok zenginmiş, / Üstelik de cömertmiş. / Oğuzları