"Romanın tek kuralı, ilginç olmasıdır. — Henry James"
"Romanın tek kuralı, ilginç olmasıdır. — Henry James"
Senin ki sesin rüzgar, varlığın hayal, renklerin uçuk ve tebessümlerin kaçamaktı. Küçük bir hıçkırıktın gecemin sessizliğine damlayan. Sen ki yaşanılmaya çalışılan bir düş yangını.
Çek gemilerini benim sularımdan..
Peri bacalarının ıssızlığında kurmuştum düşlerimi, Chicago’nun kaldırımlarında sabahlıyordum... Bilmem anlatabiliyormuyum, sana bu mektubu yazarken, yine bir şiiri yaşıyordum.
Nereye kadar susacak , nereye kadar kaçacaktı. Kaçtığı yerdeki kilitli kapıları ona kim açacaktı içerden. Kim yakacaktı ona ateşleri ısıtmak için yeniden buz tutmuş hislerini
Gözlerin kapanacak ilk önce, boynun son düşüşlerdeyken beyninde son düşler kurulacak. Bu benim ilk cinayetim olacak, gömleğime taze ılık kanın bulaşacak. Karnı deşilen kayaların dipsiz kuyularına atacağım seni. Kimse çıplak bedeni bulamayacak.
Üstün bir başarı ödülüsün ayrılıkta.Deliler yine etrafta,akıl yoksunlarıyla birlikte.Etraf yerle bir olmuş,ben ise diplere.Kötülük fırtınaları çok sert.Yine arkamızda anılar.
Zaman avuçlarımda dağılıyor, nereden başlayacağım, neden sırılsıklamım gökyüzünde tek damla yağmur yok…
Nerede tanıştık, nerede karşılaştık, nerede buluştuk, nerede güldük, nerede ağladık, nerede birlikte mutlu olduk?
Ne zamandı bilmiyorum, neredeydi hiç farkında değilim...
Hangi şehirdi, hangi köy, kasaba ya da hangi ülkeydi?
Bir parkta mı, otobüs durağımıydı, herkesin uğrak yeri miydi yoksa ıssız bir
Bir sınır vardır ya hani pişmanlıkla zevk arasında. Genç adam düşmek üzereyken o sınırlara ; kadının eli tutuverdi onu havada ve çekiverdi yeniden günahların olduğu tarafa.
Hatice’nin şimdiki zamanı yok....-dili geçmiş zamanların yenilmez,içilmez, ele avuca sığmaz çaycısı Hatice ....
Bir zamanlar yaşanmışve son bulmuş bir ilişkinin izleri... Gözyaşlarından önceki bir çeşit sesleniş
"Başlarken güzel olan tüm duygulara, biterken de sahip olabilmeli insan. biryerlerde birşeyler bitirilmeli, eşelemeden, acıtmadan, kanatmadan, belki de dönüp bakmadan ama yaşanan her ana saygı duyarak, karalamadan ve abartmadan."
En çabuk eskiyen kıyafetleriniz, en çok onları giydiğiniz, kirlettiğiniz ve tekrar tekrar yıkadığınız için, en sevdiğiniz kıyafetlerinizdir. Gerçek yaşamda en büyük zararı hep en sevdiklerinize verdiğiniz gibi.
bir deneme yazisi. öz bir anafikir etrafinda örgülenmedi. insanin kendine yetmezligi esasi üzerinde gelisti.
Kendi ihtiyaçları olduğunda seni kibarca içeri alanlar, sen aradığında seni tek tuşla meşgule alırlar. Tek "tuş olan" nedense hep sen olursun.
EV SAHİBİ VE KİRACI
Bu dünyanın bir ev sahibi var.O da bizim alemlerin Rabbi Yüce ALLAH c.c.hu.Birde liracıları var,gelip geçici,tüm yarattıkları,bunların içerisinde tabii ki biz insanoğlu.Buraya kadar hep mutabıkız.Ancak;
? Külkedim, çocuk düşlerimde kalan. Saatler geceyarısını gösterdiği anda ruhumun ardında kalan cam ayakkabı , eski çileli hale dönen zor bir yaşam. Cam ayakkabı sayesinde düşlerin gercekleşmesi mümkün olsa keşke, keşke...
Şimdi sevginin ıssız ormanlarında yolunu arayan bir tutsağım. Elimi tuttuğum her dal seninle kırılıyor. Sana ulaşamamanın yankısını yaşıyorum. Dağlara ulaşabilirsem belki aşarım.
İşin zordur. Huzuru küçük koylarda aramaya başlarsın,biliyorum.Tüm sığlıklara aldırmadan yaşama devam edecek mutlak hakimiyetin elindedir ve çocuk gözlü ihtiyar çığlıkların seni gündemin merkezine oturtur, tüm gözler sana odaklanır, döngülerden, hayrete b
