"Herkes kendi kitabının kahramanıdır, özellikle de kimse onu okumuyorsa." — Terry Pratchett (Kurgusal)"
"Herkes kendi kitabının kahramanıdır, özellikle de kimse onu okumuyorsa." — Terry Pratchett (Kurgusal)"
-Yaşarken ölen,daha doğrusu canlı iken ölü özelliği taşıyan insanlar mı var çevrenizde?Matem tutmaya çoktan başlamanız gerekirdi.
-Ağacı,direği,duvarı olmayan sarmaşık yukarılara tırmanabilir mi?Bunlardan birincisi kadınsa,ikincisi de erkektir.
Bir masa... Masada anlık fotoğraflar... Bir kadın ve üç adam... Devrilen ince belli bardak mı yoksa kadın yüreği mi anlamak zor. Masada ağır bir travma... Kadın çayın deminde bir silüete dönüşmekte. Kadın ince belli bir bardak mı koyu demlenmiş bir çay mı kimse bilmemekte. Ortalık bir duygu hali.
YZ
Devam ediyorum dusunmelere. Nedense ben hakliyim gibime geliyor. Zaten ayriliklarda herkes kendince haklidir ama bu sefer gercekten ben hakliyim. Belki de kendimce...
İskender Pala
Şair ve şiir öteden beri çok tartışılan, sonu gelmeyecek bir konudur.
Şair ve şiirin de futbol gibi tartışılacak konusu çok. Futbolun federasyonu
var, bu duygu, mantık, düşünce dünyasının federasyonu henüz olmadı, olamadı.
Şair ve şiiri futbolla özdeşleştirdiğimin nedeni şair ve şiirin gerçek
Tüvan’a giden var mı?
Yok mu?
Orası, Harika bir dünyadır!
Yaşayabilmek için herkesin kötü olmasının zorunlu olduğu bir dünya…
Acı bir kova su. Başım dalıp çıkmakta içine. Nefesim gırtlağımdan çıkamamakta. Bir ölüm kalım savaşı başımın yazgısıdır. Başım bedenimin volkan ağzı. Beynim gri bir lav, gözlerim kor ve alev. Şimdi bu kafayla sana nasıl şarkı söyleyeyim? Sözlerim kasabalarını yakar, yaşadığına pişman olursun. Eğer benim sevgim sende olsa, dilini
Hasret ateşten bir piyale yüreğimde gittin gideli. Seni hatırlatır her baktığımda gül, erguvan lâle. Şehrin üzerinden bulutlar geçer gider bilinmez iklimlere. Benimle birlikte üzülür bir zamanlar arşınladığın sokaklar, caddeler. Sana üveyiklerle,turnalarla selamlar yollarım yazdığım şiirlerde.
Tarihi; sıradan insanlar, neferler oluşturur. Koşanlar, düşenler kalkanlar... Konuşanlar susanlar... Düşünenler düşünmeyenler... Üretenler, üretmeden tüketenler... Başkaldıranlar, boyun eğenler... Her şeye karışanlar, hiçbir şeye karışmayanlar... Yönetenler, yönetilenler... “Aslında tarihi sıradan insanlar yazar, onlar ‘parmakla sayılmayanlar/ kırmakla tükenmeyenler’ dir...” dedim.
Ağzıyla iman ettiğini söylemesi, insanı içinde yaşadığı sıkıntılı durumdan kurtarmaz. Bunun için iman kalbe gerçek anlamda yerleşmelidir. İnsan, kalbini Allah’a tam bir teslimiyetle bağlamadığı ve Kur’an’a uymadığı sürece yaşadığı hüzün, karamsarlık, ümitsizliktir; kısacası azaptır.
"Sabah lokmalarını hayal et gelecekteki, Sen beni nasıl sevdiysen, seveceğim seni.."
Ahmet Ümit
