"En iyi edebiyat, okuyucunun 'Bunu ben de yazabilirdim!' diye düşündüğü, ama asla yazamadığı edebiyattır." - Oscar Wilde"

Şiir > Yaşam

üzgün

Sandaldaki Adam

Sandalın üstünde bir adam / Gün batışının şarap rengini aldırdığında göğe;

karamsar

Buluşma

Geceler aykırı bakar gündüzlere, / Yenilir her şey sessizliğe, / Islak gözlerde geriye kalan, / Umudu

düşündürücü

Yaşamak

Duruyorum burada şuan; / ben mi durağanım zaman mı? /

üzgün

Dön Artık...

Dön artık, / gece siyah örtüsünü yayarken doğaya / usul usul bir sızı kaplar yüreğimi.. /

üzgün

Kalleş

Sevdan hançer ise / Vur gönlüme demedim mi? / Yar

olumlu

Sanma ki...

Sanma ki sendendir şairliğim / Sevdiğim… / Ben anadoluya taparım

olumsuz

Çaresizlik

yıldızlar vardı geceleri benimle paylaşan / bulutlar vardı yıldızlarla aramdaki o büyülü

üzgün

Bilirmisin?

Hayatta yaşamak kadar güzel birşey varken, / Yaşayamamak nedir bilirmisin? /

KİTAP İZLERİ

Eşekli Kütüphaneci

Fakir Baykurt

Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku
Başa Dön