"İnsan, anlattığı hikâyeler kadar yaşar. — Gabriel García Márquez"

Şiir > Yaşam

üzgün

Kahırlı Gün

Sancılı uyandığım günlerden biriydi / Yüreğimin façasını bozdu o akşamüstü / Çaresiz çok sesli bir koro

üzgün

Pir' İ Fani

Farkına varamazsın akşamlar sessiz gelir, / Şimdi gece üryandır yıldızlar çırılçıplak...

nostaljik

Hüzünlü bahar

Yılların eskitemediği fotoğraftı albümde kalan / Henüz yaşamın gerçekleri yansımamıştı çehreye

üzgün

İlaç

Anasını sattığımın dünyasına gelmişim / Geçmiş içim. / Geçmiş için,

karamsar

Tükenen Hayatlar

Yüklenmiş sevdalar bir uçağın kargosunda / Yıkılmış sanki ağaçlar gibi insanlar rüzgarın nefesinden,ve

üzgün

Oda

kitap ağaç bank / beyaz kırmızı mavi / hadi kalk!

Başa Dön