Not: Metni yapay zeka şöyle analiz etmiştir: Batı’nın kozmik tekinsizliği (Lovecraft) ve sürükleyici atmosfer anlatıcılığı (King) ile doğup,
12
Zeynep derin uykudaydı. Annesi Seyyare odaya daldı. “Saat on, inek gibi hale uyuyor musun? Uyan! Sana iş buldum.” Yanıt alamadı. Kızının yanına vardı. Onu dürttü. “Ne var be, dokunma bana!” İçinde beliren şefkatle: “Miskin! Uyan. Dün bana iş bul. Karar verdim; tarlada geberene kadar çalışacağım artık dedin ya?” dedi. “Haklısın. Tarlada çalışacağım. Gelinebilen en sıra dışı, ilginç noktaya geleceğim ama pes etmeyeceğim. Güldü: “Pes edersen yerim seni bak!” “Ay tamam be anne!” dedi, yatakta bağdaş kurup oturdu, gözlerini ovuşturuyordu. “Asiye’lerin tarlasında patates toplayacaksın. Sana günlük ve bize kışa yetecek kadar patates vereceğini söyledi.” “İyiymiş.” “Pes etmek yok bak; geçen sefer o işi birkaç saat yaptın. Adam çok bozuldu. Çok utandırdın beni.” “Merak etme, pes etmeyeceğim bu kez.” Kızının yanağını okşadı: “Ne yapacağız tatlım, bundan başka iş yok bize. Okuyup kendini kurtarana kadar böyle. Okumazsan aynı çileye devam. Piyango bize ya da sana vurana kadar.” Güldü. “Benim çok mu hoşuma gidiyor elin tarlasında sürüngen gibi çalışman. Mecburuz. Onu şunu bunu al diyorsun, para kısıtlı, yetmiyor, alamayınca bana kızıp bozuluyorsun. Kendileriyle 6, 7 yaşlarındaki çocuklarını tarlaya yanlarında getirip akşama kadar çalıştırıyor kimi. Ya çalışacaksın ya evlenip kurtulursun, dilerim iyi bir adamın eline düşersin. Kendini mi asacaksın. Orospu mu olacaksın. Biri yüzünden hapse mi gireceksin. Piç mi doğuracaksın. Bilemem. Kendini kurtar tek. Ama doğru yolla.” “İçimi kararttın.” Kadın güldü. “Canını yerim senin!” Onu yanaktan öptü. Kız güldü. Ateş gibi canlı annesi de güldü. “Benden akıllı ol. Benden daha vahşi ol. Bak bu tarlalar bunu yapar insana. Asla pes etme bir daha. Bu kez yapma. Benim gibi ezme, ezdirme kendini. İşsiz güçsüz birilerinin kollarına atılıp kendini mahvetme benim gibi.” Güldü. “Kahvaltını yap ve işe git. Bugün gelebilir dedi, öğleden sonra başlayabilir. Yarın da gelebilir dedi ama bugün başlasa iyi olur dedi, kızın biri işi bırakmış. Acil adam lazım. Başkası gelirse işi kapar; karışmam dedi.” “Öğleden sonra giderim.” “12’de orada ol. Akşam paranı alırsın.” Annesi hastaneden gelmişti, ilaçları odasına bıraktı ve iş yerine gitti.
