"Yazmak, bir çeşit manyaklıktır. Tamamen normal bir insan, kendi kendine konuşup durmaz, değil mi?" - **Oscar Wilde**"
"Yazmak, bir çeşit manyaklıktır. Tamamen normal bir insan, kendi kendine konuşup durmaz, değil mi?" - **Oscar Wilde**"
Bir kere A ve B harflerini kullanmıyoruz, bundan sonra alfabeden çıkartalım. Ya da çıkartamıyor isek bile en azından A ve Bnin yerlerini değiştirelim. Adan sonra C gelsin ya da D gelsin. Bundan sonra AB ülkelerinin uçaklarına binmeyelim, uçak ile gitmek gerekiyorsa gemiler ile gidelim, nereye gidilecekse... Gemilerde onlarınsa
Amatörce yazan ve bu yazdıklarını kitap olarak bastırmak isteyen yazarlarımızın morali bozulacak ama gerçeği de söylemek zorundayız. Bu yazarlarımızın istekleri artık bir hayal olmaktan öte gidemez.
YZ
Anladım ki bir şair, ölüm üstüne yazar en güzel şiirini. Son şarkısı gibi kuğunun. En son ve en güzel Ondan öncekiler hep buna hazırlık, hep bunun provası. Bir kuğu, bir şair son şarkısına mı saklar en manidar nefesini?
İhsan Oktay Anar
Pandemi, ruh ve beden sağlığımızı nasıl da etkiledi? Hadi hep birlikte bir hatırlama yolculuğuna çıkalım.
Güzel Türkçemizde böyle bir zarf var, bazı yerlere cuk oturuyor. Anlamını yukarıda verdik. Benimde gözlemlediğim, ülkemizde zırt pırt yapılan şeyler aklıma takıldı paylaşalım...
Gün aşmıştı. 2010 yılıydı. Telefonum çaldı. Arayan iş yerinde yıllarca birlikte çalıştığımız baş editörümüz Mustafa abiydi. Neşeyle açtım. Mustafa, sesin çok yakından geliyor hayrola! (Oysa yıllık iznin de Ceşmedeydi) demeye kalmadan, o sesin içinden soğuk bir rüzgâr geçti. Kekeleyerek, zorlanarak Canım çok sıkkın Yuşa! Sen tanımıyorsun ama ben
Gelelim anasını satanistlere... Bunlar her fırsatta sizin ve ülkenin açığını kollayıp birilerine ülkenin değerlerini peşkeş çekerler ki normal satanistlerden belki on kat yüz kat daha tehlikelidirler. Satanizm psikolojik bir rahatsızlık ise anasını satanizm, hem psikolojik, hem ahlaki, hem vicdani, hem de vatan sevgisizliği ile ilgili bir rahatsızlıktır... Satanizmin
Ahmet Hamdi Tanpınarın, 20 Mart 1960ta Adalet Cimcoza kaygılar içinde yazmış olduğu bir mektubu var. Pariste o dönemde birden bahar geliyormuş Önce; kaygı söz konusu değil, yol boyu giderken, çiçek hali çıkıyor şairin karşısına. Divan edebiyatının şükûfenâmelerini hatırlıyor. Sonra, adlarını bilmediği otuz çiçek. Bu renk ve şekil şöleninden
Ben hep kendimce, kendi bildiğim salt yolda ilerledim Bu yolda haklı çıktım mı? Çıktım. Yine haksız çıkıp bu yolda bedeller ödedim mi? Ödedim. Sor bana pişman mıyım? Değilim tabi ki Niye? Ben öyle istedim, yaşadım, hissettim ve öğrendim.
Ahmet Altan
