"Yazar, evreni adlandıran kişidir. — Roland Barthes"

Deneme > Sevgi ve Aşk

nostaljik

Son! Bahar...

İnsanlar, kusa kusa; hayvanlar, bağıra bağıra; bitkiler, yoluna yoluna yaşarlar aşkı...

üzgün

Bir Hüzünlü Mevsim Kıpırtısı

Şiddetli bir şimşek çarptı.Birkaç saniye sonra Yağmur başladı. Ağaçlar ağlıyordu, gökyüzü ağlıyordu,boynumdan yükselen ses küçük bir kızın çığlıklarıydı. Balkona inşaat sesleri damlıyordu. Birileri kulağımın dibinde hiç durmadan, acımasızca bir kağıdı parçalıyordu,göğsümden kedi sesleri yükseliyordu. Tüm bu ses karmaşasına yenik düşüp, kalemi bıraktım.

karışık

Şiirden Bir Yazı

Herkese ait olabilecek kadar yalın,belkide kimse tarafından anlaşılamayacak kadar karmaşık duygular..Bir zıtlıktır aşkı aşk yapan.Düzyazıyı şiir yapar o,şiiri düzyazıya çevirir yokluğu

olumlu

Karanlıktan Yansıyanlar...

AŞK, bazen çok güçlü bazen zayıf, bazen güneş gibi bazen mum ışığı gibi aydınlatan ama hiçbir zaman sönmeyen bir ışık hayatımızda...

olumsuz

Sevgiye Olan İhtiyacımız

Hiç kimsenin nazarı değmesin o güzel yüreğine hasedin , nefretin kol gezdiği hiçbir yerde nefsinin ve nefretin askerleri serilsin yerlere

üzgün

Vurulurduk

Gözlerinden belli, sen de öğreneceksin zamanın yalan sevgilerini..

iyimser

Yağmur Tanesi

Sevgiyi yağmur tanesinde tanıdım.Damlata damlata sevgi gölünü oluşturdum.Sevgim her bulutlu havada coştu çağlayan gibi.

karışık

Aramak Üzerine

Uçsuz bucaksız yonca tarlasında dört yapraklı yonca arayan, kim bilir kaç tanesini de ayaklarının altında ezdiğinin farkında değildir. Şans gözün görebildiği kadardır. Ne yazık ki gözün görebildiği KADERDİR.

olumsuz

Susma

Susma ! Yeter artık çok yoruldum bu yolda..ne olur susma..bir işaret ver konuşmasan bile yaşam belirtisi ver bana..yaşayamıyorum olmuyor..yapamıyorum..

olumsuz

Sen Yoksun...

Hayatın azgın anlamsızlıkları içerisinde boğulmadan yüzmeye çalışıyorum.
Attığım her kulaçın her bir çırpınışın beni yukarı çıkarması gerekirken ........

üzgün

Yalnız Bendim

Ne yazmak için düşündüm, ne okumak için baktım harflere, yalnız bendim uçan avere yıldızların gözlerinde.Sakin sakin uluyordu gece, sakindi tüm kuşları İstanbul'un.Bir sensizlik bir bensizlikti elimdeki kadehin tadı...

üzgün

Oyun Bitti!

....Ve ben öylesine korkarken karanlıktan, öylesine ürkerken yalnızlıktan, öylesine titrerken ve açken sevgiye, belki el uzatan bir başkası olsaydı onun da sarılacaktım ellerine böyle sımsıkı...

Başa Dön