Hatıraları doldurdum bir kavanoza.Ağzını sıkıca kapatıp;kimselerin göremeyeceği bir yere sakladım.
Hayallerimi tutuşturdum birkaç güzel sözle.Küllerini savurdum denize.
Sonra seni aldım elime.Bir kitabım arasına;kurumuş güllerin yanına koydum.Kitabı da en üst rafa kaldırdım.Benden başka kimse dokunmasın sana diye.
Ve ben gidiyorum işte.Karanlık bir gecenin içinde.Yıldızlardan fener yaptım kendime.Dönmemek üzere gidiyorum.HOŞÇAKAL
KİTAP İZLERİ
İnsan Olmak
Engin Geçtan
Türkiye'nin Ruhuna Tutulan Ayna: Engin Geçtan’ın Eskimeyen Klasiği Üzerine Her ülkenin edebiyatında, nesiller boyu elden ele dolaşan, altı çizilen cümleleriyle adeta kolektif bir yol arkadaşına
İncelemeyi Oku
