Hatıraları doldurdum bir kavanoza.Ağzını sıkıca kapatıp;kimselerin göremeyeceği bir yere sakladım.
Hayallerimi tutuşturdum birkaç güzel sözle.Küllerini savurdum denize.
Sonra seni aldım elime.Bir kitabım arasına;kurumuş güllerin yanına koydum.Kitabı da en üst rafa kaldırdım.Benden başka kimse dokunmasın sana diye.
Ve ben gidiyorum işte.Karanlık bir gecenin içinde.Yıldızlardan fener yaptım kendime.Dönmemek üzere gidiyorum.HOŞÇAKAL
KİTAP İZLERİ
Kendi Işığına Yürü
M. Kemal Sayar
Karanlığın Ortasında Bir Işık: Kemal Sayar'dan Toplumsal Travmaya Edebî Bir İlk Yardım Türkiye'nin kolektif bilincinin pandemi, ekonomik krizler ve depremlerin derin yaralarıyla gölgelendiği bir çağda,
İncelemeyi Oku
