Kırmızıya Mektuplar / Sessiz ve Dilsiz Dostlardı Kaldırımlar
Siyahlıklara karışmış kırmızılığına gitgide daha çok yaklaşıyordum, yaklaştıkça ürperiyor, bedenimi geceye sarıyordum...
"Yazmak, aslında hiçbir şey yapmamak için harika bir bahanedir." — Franz Kafka"
"Yazmak, aslında hiçbir şey yapmamak için harika bir bahanedir." — Franz Kafka"
Siyahlıklara karışmış kırmızılığına gitgide daha çok yaklaşıyordum, yaklaştıkça ürperiyor, bedenimi geceye sarıyordum...
kendine –“Şu çiçek satan kıza bak” dedi –“Ne kadar da masum...”
Hiç birimiz masum değildik aslında.
Önemsiz gelen öyle çok değerleri yitirdik ki,bazı tatları unuttuk bile. Takvim yapraklarında kalan duygularımız gibi...
Sevgiyi yağmur tanesinde tanıdım.Damlata damlata sevgi gölünü oluşturdum.Sevgim her bulutlu havada coştu çağlayan gibi.
İnsanlar, kusa kusa; hayvanlar, bağıra bağıra; bitkiler, yoluna yoluna yaşarlar aşkı...
Alev alev yanıyorum
Buzlarım çözülüyor aşka
Gardım düşüyor, tutamıyorum
Korkuyorum bakışların çarpınca bana
Birbirimize birkaç aşk kadar geç kalmış olmasaydık
Sizin askiniz hangi sozcukle basliyor? Eger mi? Cunku mu?
Ragmen mi? Okuyun, karar verin. Bir Posta yazisi daha...
Hayatın azgın anlamsızlıkları içerisinde boğulmadan yüzmeye çalışıyorum.
Attığım her kulaçın her bir çırpınışın beni yukarı çıkarması gerekirken ........
Ne kadar çok yazsamda aşk hakkında hayatta yaşamayı beceremediğim tek şey o...
Duvarlara vurdum, düşüncelerimi... Haykırdım içimsizliğimi...
Bakmadın, duymadın, anlayamadın beni...
Aklıma bir şey gelmiyor şu ara. Tarifsiz duygularla boğuşma zamanı belki de. Fakat tam kündeye getirecekken tekrar ayağa kalkmalarına mani olamamak gibi bir engelim var.
Seni seviyorum kendim.Sen beni ne kadar sevmesen de...
Seni seviyorum aşkım... Sen beni ne kadar sevmesen de...
Beni seviyormuş hayat .Ben onu ne kadar sevmesem de