"Yarın 6 Mart 2026. Dünya'nın dönmeye devam ettiğine dair elimizde güçlü kanıtlar var." - Terry Pratchett (kurgusal)"
"Yarın 6 Mart 2026. Dünya'nın dönmeye devam ettiğine dair elimizde güçlü kanıtlar var." - Terry Pratchett (kurgusal)"
Ne yazmak için düşündüm, ne okumak için baktım harflere, yalnız bendim uçan avere yıldızların gözlerinde.Sakin sakin uluyordu gece, sakindi tüm kuşları İstanbul'un.Bir sensizlik bir bensizlikti elimdeki kadehin tadı...
İçim acıyor, geçer elbet, geçer de, anlamsız bir yer de unuttuğumu sandığım bir yer de , yeniden sızlar, ama varsın sızlasın, sızlamad mı; kocaman sevilmiyor ki...
Kapat gözlerini ve bana bak: Ben diye ne varsa gördüğün, işte o senin yokluğun…
Cezmi Ersöz
umutsuz vaka diye kendini nitelendiren yazarımız çok yakınındaki birine haykıramadıklarını kimliğini gizleyerek düzenli bir şekilde burdan yazmaya başlayacak artık. gerçi o okuyamadıktan sonra ne anlamı var ki???
Artik neredeyse aralik sevdigim.. artik son aylar..
Keske vazgecebilseydim icimdeki su kahrolasi umuttan.. bir gun 'konusacaksin' diye...
herkes birgün hayatın tam ortasında kanar... hiç bir ağıt o kanamayı durduramaz, bir dostun sıcaklığından başka...
Güzel ve dingin bir gün...dışarıda sert bir rüzgar esiyor, tuhaf hissediyorum...bir deniz kıyısında...
Her şey hissetmekle başlar her sabah yine uyandığımız yerden başlarda geceler de iki hayat yaşanır..bir rüyalar birde sevdalar yüklüdür geceye..tüm cinayetler gece yaşanır ama benim hep sabahlarıdrı cinayetim aşkım ölümüm.
Uzun sevişmelerin ardından yorgun düşmüş bedenlerin ilk sevişmeyi yaşar gibi kavuşmasını istiyorum özlem ile. Anlamını bilmediğim sözcükler mırıldanmak, adını sayıklamak istiyorum kollarında.
Leyla da sen Mevla da... Ha Davut'un sapanında, ha Câlut'un kafasında... Taş olduktan sonra. Aşk ikiye ayrılırmış, Aşık kaça ayrılır her gece, maddeler halinde yazan var mı? Aşık dilsiz olur şaraptan içmeyince.
Hadi içelim aşık, harabede sessizce...
........................... Her aşk iki insana özeldir. Ne derlerse desinler kim uydurursa ilk aşk unutulmaz diye aşk unutulmaz . Ruh, eş, sevgi, yaşam olan aşk büyür sevgi ile. Aşk öyle ki hayata döndürür kör gözleri, besler kanıyla ısıtır donmuş damarla
Boş salonda, denize dönük bir sandalye çekti. O’ndan mümkün olduğunca uzakta... Kokusunu duyamayacağı bir yeri seçti... Hepsi geçecekti... Son sözcükler, son bakışlar. Sonra hepsi bitecekti.
yüzünden uzak memleketlerin kara yazgısını taşımakta bedenim. her memleket biraz daha kırgın sana varamadığımdan
Gecenin kokusu şehrine en ağır haliyle çökmüşken ve sen uykudayken, beynimin en uc noktalarında sana adanan cümleler.
Yüreğim yangın yeri, orta yerinde kangren başlangıcı yine de!
Sinan Akyüz
