Kainatın Düğününde Yeniden; Konfetiler Göğümde...
Yüreğim yangın yeri, orta yerinde kangren başlangıcı yine de!
"Gerçekler, giysilerini soyup ortalıkta dolaşmaktan korkmayan hikayelerdir." – Terry Pratchett"
"Gerçekler, giysilerini soyup ortalıkta dolaşmaktan korkmayan hikayelerdir." – Terry Pratchett"
Yüreğim yangın yeri, orta yerinde kangren başlangıcı yine de!
Bir çingene masalı bu...Kıpkırmızı..Kan gibi...Ölüm gibi...Gonca bir gül gibi...
Ama dedim ya;Duygularım baskın çıkmıştır mantığıma.Ve eminim;Yüreğimin sesi,hiçbir zaman otorite boşluğu yaşamayacaktır mantık karşısında…
Tanıştıkları sahilden toplamıştı o deniz kabuklarını.Ege’den,kekik kokusu ve mavinin ortak yeri,Ege’den çıkan bu ilişki ,o deniz kabuklarını da İstanbul’a getirtmişti kekik ve mavi kokan bu ilişkiyle beraber.
Susuyorsun. Susmanı duymak öyle acı ki! gidişinde kalanlarla başbaşa olmak öyle öyle dayanılmaz ki! kalan “hiçbirşey”se; insan “hiçbirşey”e dayanamaz ki! dayanmak en azından tek bir şey ister: “dayanacak birşey”! imkans
“Ben bir çözüm bulurum” diyen erkekler masalmış meğer. Hep var sanmışım, hep olsun istemişim, ama hep yanılmışım.
Hiç kimse özgürce korkuyorum diyemez içinde büyüttüğü korkularıyla yaşarlar... dil söyleminde ise bu çok farklıdır ve insancadır sevmekten korkarız, sevmek fedakarlık ister...
dedim ya, beni merak etme. Üzülmüyorum. Yalnızca biraz, sadece biraz üşüyorum...
Yağmur altında dolaşmak sevgili ile ne kadar güzel ise, yalnızlığın şemsiyesini alıp dolaşmak o kadar acı verir insana
Sen) - Madem öleceğiz niçin bu kadar direniyoruz?
Ben) - Bilmem!
Sen) - Melekler ölür mü hiç?
Ben) - Belki, ama ölürlerse mutlaka güzel ölürler.
Sen) - Melekler kim?
Şebnem İşigüzel