Buluş (Ma) - 2

Varlığınızdan bile haberim yoktu doğrusu.Bilsem biraz daha özenle hazırlanırdım sizi bulmaya gelirken.Gerçi,bu gelişin sonunda,bir buluş olacağından habersizdim.
Sürpriz gibi girdiniz hayatıma,tam da orta yerinden.Aykırıyımdır biraz bilirsiniz,çok da sevmem sürprizleri.İlk kez böylesine sevdim bir sürprizi.Hayat sürprizlerle doluydu,öyle değil mi?Nefret ettiğim sıralardı hayatın sürprizlerinden ve tüm sürprizlere kapatmıştım kendimi.Siz çıktınız karşıma,şaşırtıcı değil mi?
"Siz" diyorum size,mesafe olarak görmeyin bunu."Siz" yani,'geçmişim,geleceğim,çocukluğum,büyüklüğüm,sen...'Nasıl toplandınız benden habersiz böyle bir araya?Böyle kalabalık çıktınız karşıma.Beni en çok şaşırtan da buydu ya...
Orta yerinden girdiniz hayatıma.Ne çok başındaydım yolun,ne çok sonunda...
O kadar aynıydık ki,sizi benim kurguladığım hayali kahramanlardan biri sanmak üzereydim.Kendi öykümü yazdığımı sanıyordum sizin üzerinizden."Sen, ben misin acaba?" dediniz bir gün bana,tam da ben siz miyim acaba diye düşünürken...Hayalken gerçeğe tutundunuz birden,capcanlıydınız işte karşımda!Sen,ben,geçmişimiz,geleceğimiz...Nasıl da geldik böyle bir araya?...
Çıkarıp attık şaşkınlığımızı üzerimizden.Nasıl da sürpriz olmaktan çıktık birden!Sanki birbirimizi olduğumuz yerlere zaten biz bırakmışız da,bir gün gelip bulacağımızdan eminmişiz gibi..."Siz"derken size ben,nasıl da "biz" olduk birden,öyle değil mi?...