"Yazar olmak kolaydır. Sadece daktilonuzu alın, bir sayfa kağıt koyun ve kanamaya başlayın." - Ernest Hemingway"
"Yazar olmak kolaydır. Sadece daktilonuzu alın, bir sayfa kağıt koyun ve kanamaya başlayın." - Ernest Hemingway"
Dostluklar kurarız, ihtiyaca binaen-öyle ya insan toplumsal olmalı- Kabullenmekle başlar aslında dostluklar , yalnızlık farkındalığı ile biter. Ya da her dostluk başarısız bir sortidir yalnızlığa. Dostluk biter, şartlar değişir, yalnızlık geri gelmiştir
Çünkü yıllardır dikkat ediyorum. Dünyada o kadar çok çeşit spor çeşidi varken bizim gibi kalkınmakta olan ( ? ) ülkelerde futbol birinci spor dalı. Bu hem devlet hem de medya desteği ile böyle. Futbol maçı oynandığı esnada akan sular duruyor.
Yasamin sinirsiz çikmazlarinin kusattigi yerdeyim.
Insanligin mumla aranmasi gereken bir zaman...
İyilik yerine güzellik
Dürüstlük yerine güzellik
Sevgi yerine güzellik
Akıl yerine güzellik....
Acı neydi? Ya duyan var mıydı? Ben sağır oldum. İnsan kendi sesinin çığlığından sağır olurmuş. Ben deli oldum. Neydi televizyonlarda gördüğüm.. Üzülürdüm.. Ben talan oldum.. Sen Şehit oldun..
Yazar olmak dünyayı değiştirmek ve bu yeni dünyanın kapılarını aralamaktır diyebiliriz kısaca...
Üç yıldır, Irak'ta her gün, elli masum insan öldürülüyor.
Haberiniz var mı?
Dünyayi 9 Metrelik Yelkenli̇si̇ İle Tek Başina Dolaşan Ve Horn Burnuna Giden Ilk Türk Deni̇zci̇si̇ Olan Hakan Ögeye, Karanlik Bi̇r Kiş Günü Ofisimden Yazilmiş Bi̇r Yazi. O Oradayken Kendimi Karanlik Gökler Altinda Masamda Çok Çaresi̇z Hi̇ssetti̇ği̇m Anda Spontone Yazilmiş Ama Beni̇ İyi̇ Anlatan Bi̇r Yazi. Hakan Ile Sonra
Çocuklarımız için Osmanlıca hâlâ "bu dil" ifadesindeki yabancılıktan payını almayı sürdürüyor. Namık Kemal'in yazıları çocuklarımız için ne yazık ki bu yüzden hâlâ bir yabancının yazıları gibi... Cevdet Paşa sanki bugün bize bizden biri gibi mi görünüyor? Elbette, artık o da bir yabancı... Peki ya Akif, Gökalp, Elmalılı, Babanzâde
Zira o insanların ataları ne İngilizlerle, ne de gökten zembille iner gibi öz topraklarına yerleşen Rumlara karşı en küçük bir direnme göstermemişler.
Artık o,yok…kaşıyla, gözüyle,kanıyla -canıyla yok oluyor… dönüşü olmayan bir yola çıkıyor… bir daha gelmiyor. “Bir dahaki sefere” o, yok ki!!
Oysa insan dedikleri el, ayak, baş değil… İnsan diye manaya derler , suret ile kaş değil…
İki araba veya daha fazlası sokak tabiriyle kapışırlarken yumurta yoluna bırakılmış spermlere benzemiyorlar mı?
M. Kemal Sayar
