"Yarın için endişelenmek, bugün için yazılacak harika bir hikâyeyi ertelemektir." — Terry Pratchett (kurgusal)"
"Yarın için endişelenmek, bugün için yazılacak harika bir hikâyeyi ertelemektir." — Terry Pratchett (kurgusal)"
Romanı okuyup bitirdikten sonra şöyle bir düşündüm. Eserdeki mağara bir bakıma dünya, bir bakıma da insanın kendisidir. Kat kat aşağılara inerek kötülüklere gark olması, Kuranı Kerimin ifadesiyle esfeli safilin olması kişinin kendi elindedir. Yazarın, büyücünün ağzından söylettiği gibi; Karanlık da ışık da insanın ruhundadır (s. 13); Akıl hep
"Annemin Uyurgezer Geceleri", geçmişin gölgesinde yaşayan bir anne ve onun açtığı kapılardan geçmek zorunda kalan kızının hikâyesi. Belleğin yük olduğu, tamamlanmamış kimliklerin, yarım kalmış aşkların ve çatlak ailelerin romanı. Unutamama ve affetmemenin getirdiği ağırlık, kuşaktan kuşağa aktarılan yarım hayatlar ve gerçek sevginin ancak geçmişle yüzleşerek mümkün olabileceğini anlatan
"İnsan bu çağda bile ne kadar yalnızlaşırsa yalnızlaşsın kulunu doğru yola
sokmak için mutlaka bir mekanizması vardır" dedi Engin.
"Meknizma demek ha..." dedi Nihal.
"Sence nasıl bir mekanizma bu?... Yani hepimizin peşinde bir melek mi var..."
Sevcan bu sohbetten fazlası
Doğuda özellikle aşiretlerin yaşadığı toplumlarda sıklıkla görülen adli vakalardır.
Törenin önüne ne karakol ne asker ne de başka hiçbir güç geçemediği gibi töreye karşı gelen de olamıyor, AŞKTAN başka…
gece çökmüştü berlin'e.Tüm canlılar bir tarafa kaçışıyordu.Kimse ne yapacağını bilmeden yaşayamaya çalışıyordu ama umarsızca hiçbir şeye bulaşmadan.Böyle kötü bir ortamda biri geliyordu herkes için umut getiriyordu.Düşmanlarıyla cesurca ve ölümüne savaşıyordu ama bu savaşın sonunda kim ölürdü kim sağ kalırdı o bir bilinmezlik.Karanlığa bir güneş gibi doğmayı umuyordu
Uzun öğrencilik yıllarından sonra,siyasetin içerisinde pişmek ve kamile dediği gibi pişkinleşmek kolay olmamıştı.Ona göre psikolojik anlamda bir sınırı yoktu.İnsan kademe kademe ya daha çok ahlaklı bir yaşama doğru yol alır ve hayatta yaptıklarından ödün vermeyerek böyle bir sınırsızlığı seçer yada kademe kademe daha da pişkinleşir bu pişkinlikte kendine
Bu roman, aşkın ölümünden sonra kalanlara odaklanıyor. Livaneli, bekleyenlerin ve sevenlerin iç dünyasını, söylenmeyen sözlerin zehrine ve zamanın çürüyüşüne dönüştüğü bir hikâye anlatıyor. "Bekle Beni", kendi korkularını korumak uğruna sevdiklerinden ve kendilerinden vazgeçen insanların sessiz dramı - öyle bir bekleyiş ki, kimse gelmez ama sen de gidemeyecek kadar
İnsanlığın artık Dünya'da olmadığı, Zervus isimli bir gezegende işgalciler olduğu bir gelecekte, işlerin ve dengelerin yeniden kurulmaya başladığı bir dönemde, Wiki adında çelimsiz bir gencin artık sınırları aşmaya karar vermesiyle olaylar başlar.
"Engereğin Gözü", iktidarın insan ruhuna sızışını anlatan etkileyici bir roman. Güçlü görünenlerin aslında korkularıyla var olduğu, sarayın karanlığının insanların gözlerinde yansıdığı bir dünya. Livaneli, soğukkanlı üslubuyla hayatta kalma uğruna vicdanını susturan karakterleri karikatürleştirmeden, tüm insani zayıflıklarıyla resmediyor. Roman, emirlerin suçları aklamaya dönüştüğü, korkaklığın ahlak kılığına büründüğü bir iktidar
Şule, maşingada içinde ateş yakmaya yarayan boşluğun kapağını açtı. Kesilip, maşinganın alabileceği şekilde doğranmış meşe odunlarından birkaç tanesini buraya yerleştirdi. Aralarına bıraktığı çıraları tutuşturdu ve sonra kapağını kapattı. Rafa uzanarak oradan aldığı çaydanlığı güzelce temizledikten sonra maşinganın üzerine bıraktı. Bu arada, oturduğu iskemleden şaşkın bakışlarla kendisini izlemeye koyulmuş
Deren'in eline nereden geldiği bilinmeyen bir kitap geçer. Gerçekliğin sınırları silikleşirken Deren kitapla yüzleşmek zorundadır.
