"Bana bir roman yazmak için yeterli zaman verin, size dünyanın tüm uykusuzluğunu vereyim." — Virginia Woolf"

Şiir > Bireysel

üzgün

Annem

Bırakma beni anne kimsesiz tek başıma / Bu yabancı dünyada ben sensiz ne

üzgün

Hiç

**HİÇ** / **Kuş ölüleri gözlerimde** / **kanat çırpışları** / **bir bulut gibi sıcak ve uzak** /

karamsar

Tünel

Bir tünel inşaatı başladı yüreğimde / Onay vermemiştim, onu medeniyette vermeyecektim / Doğası gizlenmeliydi, korunmalıydı.. /

olumsuz

Bozgun

**Bozgunum** / **Yorgunum sözlerden, gözlerden** / **yüklenipde geldiğim sevdalardan** / **yorgunum,** / **yorgunum peşi sıra gittiğim

üzgün

Demlik

Bugünlerde acımla daha çok demlendim / Tadım buruk, rengim koyuldu / El vermek isteyenler var biliyorum,

üzgün

sensizlik

Gecelerin bu kadar soğuk olduğunu bilmezdim, / Sen yanımdayken /

üzgün

Yesimce

ÖZÜR / Çok uzak yollardan çıkıp gelsen yanıma / Otursan

karamsar

davet

Davet / Adresi̇ Belli̇mi̇ Ki̇ Vefasizliğin Da / Kapisini Çalip

KİTAP İZLERİ

Eşekli Kütüphaneci

Fakir Baykurt

Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku
Başa Dön