Şiir > Bireysel
üzgün
Aşk Dedim Aşk!
AŞK dedim AŞK; dokunmadan da yaşarım ben dedim AŞK’ı inanmadılar. Bir defa olur dedim BiR! Anlıyor
üzgün
Bizim Adamın Öyküsü
Tanıdığım yüzler tazeleyemiyor bedenimi prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" / / halbuki tamda tersi olmalıydı
üzgün
Bir Varmış Bir Yokmuş
Ne o aşk mısraları gizli gizli bakar olmuş suretine neden o aşk mısraları değilmiydi yaklaştığın tüm
nostaljik
Çok Geç Kaldım; Acele Ettirmeyin
Çocuksu duruluk parlardı gözlerimde o zamanlar? / Yoktu, şimdiki hüznü örten delici bakışlar;
