"Bir hikâye, insan ruhuna bırakılan mektuptur. — Neil Gaiman"

Şiir > Bireysel

üzgün

Şaka Gibi

ŞAKA GİBİ / prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" / / Sokak lambalarının altında /

üzgün

Kutsal Çile

Gün bitip de gözler seçemeyince karanlıkta / Akarım şehrin ortasına insan seliyle

üzgün

En Kötüsü

Göz görmez olur kulak duymaz / En kötüsüdür kalbine dokunamamak /

olumsuz

Mutsuz Bir Ben

MUTSUZ BİR BEN / Çıkkıntı yaratıyor bu güneş bende /

umutlu

Karanlık

boşlukların özler seni / ışığın karanlığına koş / adımların acemii

üzgün

kucucuk

cocugum, kucucugum / boynum bukuk, duvarlar buyuk / sirtima yuklediginiz

karamsar

Kancık Soluk

her attığım soluk verdiğim adıma eş / katıldığım köşeler sığınak düşlerime / her dakika geç kalmaksa

karamsar

Küsmeyin Aynalar

***Ah bu günler birdaha gelmezprefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /*** / ***Kırışmış yüzüne aynalar gülmez***

üzgün

Yok Yok

Kimsesiz çocuklarıyla bu evlerin / Her gece aynı dertle /

üzgün

Mechul Efkar

Ey bu kubbeyi başıma dar eden mechul efkâr / Gönül dilidir bu fikre

nostaljik

Adı Yok

Önce çaldık sevdayı / Hiç hesapsız, ölürcesine. / Düşleri, gerçeğe

Başa Dön