"Yazmak, bir nevi yavaş intihar, ama en azından okuyucularınız cenazenize gelir... bazen." – Oscar Wilde (kurgusal)"

Şiir > Bireysel

üzgün

Geceydi

Gözlerimin artık ışıldamadığını farkettiğimde / Geceydi / Ne bana yordum

üzgün

Hayat

Sıcacık bir yaştı gözlerden akan deli rüzgara karşı, / Belki bir isyan ölümün

üzgün

kucucuk

cocugum, kucucugum / boynum bukuk, duvarlar buyuk / sirtima yuklediginiz

olumlu

Fesleğen

Fesleğen kokuyordu gece / Menekşe gülüyordu muzipçe / Salkım söğüt

olumlu

Tomurcuklarım

\] \] / ellerimi / ısıtan güneşi bıraktım özgürlüğüne

Başa Dön