"Her kitap, onu okuyana yeniden doğar. — Alberto Manguel"

Şiir > Deneysel

üzgün

Döngün

dudaklarının ucunda duruyor bir kapı, / geçmişe ya da geleceğe yönelmek için.

nostaljik

Meskun

1 / Gece seyir halindeyken ben, / Rem uykusunda yakalanırsın

karamsar

Bir Gün

Durmalı mı artık / Yazmamalı mı / Yazdıkça kaybolanlardan mıyım

üzgün

Tılsım

Ve bakışlar tılsımını yitirdi. / Uzun ayrılıklar değildi büyüyü bozan. /

üzgün

Uğultu

buğulu camda gözleri / boğuk boğuktu sesleri / uyuntu sabaha

düşündürücü

Çamur

İnceden inceye saranı makbuldür çamurun; Sessizden sarar sarmalar yer i. Sakince sokulur en incesine çatlakların ve

üzgün

Sokakçıl

sokağın kolları sonsuz gibiydi / ve dayadım yanağımı pis sinesine /

Başa Dön