Şiir > Deneysel
üzgün
Her Defasında Yeniden Yeniden Yaptım
yalan dolu avuçlarım / yanlızlıklar dolu ceplerim / kırıklıklar dökülüyor
nostaljik
Hepsi Gerçek
Masalmış / Yaşadıklarımızın hepsi / Ağlamalarımız, gülmelerimiz, sevişmelerimiz
karamsar
Maada\*
Kurtulmanın vakti geldi sessizlikten / Ruhumuza giyip çıkardığımız düşleri satmalıyız /
karamsar
İnsanlığın Sessiz Ölümü
Aşk gözyaşıyla silinir bir gülün delişmen hafızasından / Her yağmur damlası rahmet taşır
karamsar
Bu Mahzeni Sevmedim
Orman kokulu gelinler saçlarından sızan melekleri ölü evlerde bırakır. / Odalarda kırmızıya boyanmış
üzgün
Bitmesi
Bitmesini dilemek, dilek kuyusuna attığın paranın ağırlığınamı bağlı sanıyorsun. / Sanıyor musun bazı
karamsar
Keyifli Ya da Hiç Bir Şey
yalan dolu umutlar biriktirdim ceplerimde / mütavadiyen ağlamaklı / karanlıkta
karamsar
Haykırmak Sessizce...
aslında çaresizce bir haykırıştır her suskunluk. susmak daha anlamlıdır bazen ağzımızdan çıkan iki kelimeden, o iki