"Bir kitap, içimizdeki donmuş denize indirilmiş baltadır. — Franz Kafka"

Şiir > Deneysel

karamsar

Turkuaz

Bürüdü otlar, / Sofada kelebek artıkları, / Uçuştu tel tel,

üzgün

Seni Unutacağım...

**Sana bakıyorum... / Yaşanmış bir aşkın izlerini silmeye çalışıyorsun içinden. Ürkek bakışlarınla gizliyorsun acıtan

üzgün

Sonra...

Ah o tutunulası dallarım. / Ah yokluk gecelerim. / Ölüp

karamsar

Maada\*

Kurtulmanın vakti geldi sessizlikten / Ruhumuza giyip çıkardığımız düşleri satmalıyız /

karışık

Bil, Al, Ver,

BİL, AL, VER, / İçimdeki egonun patlaması ve başımın ağrısıyla çıktım evimden dışarı.

üzgün

Zaman İlacı Olurmuş Her Şeyin

Aklımın ucundan geçen yanık bir türküydü sanki gözlerin….Her iç çekişimde içime sen doluyordu…Sensiz kalmanın burukluğu vardı

Başa Dön