"Sabahın köründe uyanmak için ya çok az uyumuş olacaksın ya da bir şaheser yaratmaya mahkûm." – Oscar Wilde"
"Sabahın köründe uyanmak için ya çok az uyumuş olacaksın ya da bir şaheser yaratmaya mahkûm." – Oscar Wilde"
ATEŞ,SU,HAVA VE TOPRAK
İnsanoğlu birbiri ile hiç alıp veremediği, bir şey yokken,birbirinden GICIK kaptım diyerek sevmez, hoşlanmaz,kanı ısınmaz,Yıldızı barışmaz gibi kavramları, sebep yokken öne sürer.Size bu gün, buna sebep olan MAYA dan söz edeceğim.
Gün gözünü kapayalı epey bir zaman geçmiş, şehir belki ağlıyordu. Sokak lambalarının ışığında yarı aydınlık bir silüetti sadece...
EV SAHİBİ VE KİRACI
Bu dünyanın bir ev sahibi var.O da bizim alemlerin Rabbi Yüce ALLAH c.c.hu.Birde liracıları var,gelip geçici,tüm yarattıkları,bunların içerisinde tabii ki biz insanoğlu.Buraya kadar hep mutabıkız.Ancak;
Kardeşim birşeyler yazmış...Adı bir şeyler ancak okuyunca ne çok şey barındırdığı ortada...Aynen yayınlıyorum...
Esas olan neyi veya kimi beklediğinizdir . Beklemeyi beklenir kılan , beklenenin , o boş , bazen de soğukta geçen zamanın çok üzerinde bir kıymeti olmasıdır .
ATASÖZLERİMİZ
Bizden,annemizden,babamızdan,dedemizden ve de onlardan önce milyonlarca yıl önce yaşamışlara ATAMIZ diyoruz.Kıdemli oldukları için tecrübe edip nesilden, nesile her konuda yol gösterici,eğitici düşündürücü ve de hakikaten doğru söylemişler dedirten bizzat sağlamasını hiç değişmeyecek,eskimeyecek güncelliğini kıyamete kadar koruyacak bir şekilde formülü ile birlikte bedava sunmuşlar ki torunları
Hülya’nın başından kaynar sular akmaya da başlamıştı. Belli etmemeliydi. Bütün ağır yükler bu yaşta omzuna yükleniyordu, nasıl altından kalkacaktı ki?
Bundandır ki beklenmedik ayrılıklar düşünüldüğünden daha büyük yaralar açar, yine zamandır yaraları saran terk edilen alışkanlığın yerine yenisi için çalışan.
Hala bitmesin, gitmesin diye kendimizi yok sayıp beklerken, bekleyip en olmaz ayrıntılarda kendi canımızı yakarken, onlar çoktan bitirmiş olur ve giderken arkalarına bile bakmazlar...
Nerede tanıştık, nerede karşılaştık, nerede buluştuk, nerede güldük, nerede ağladık, nerede birlikte mutlu olduk?
Ne zamandı bilmiyorum, neredeydi hiç farkında değilim...
Hangi şehirdi, hangi köy, kasaba ya da hangi ülkeydi?
Bir parkta mı, otobüs durağımıydı, herkesin uğrak yeri miydi yoksa ıssız bir
Bazen , kendi kalbini çıkarıp aşkının eline vermek istiyorsun , bazense nasıl olurda bunu yaparsın deyip onun kalbini eline almak istiyorsun :)
Üstün bir başarı ödülüsün ayrılıkta.Deliler yine etrafta,akıl yoksunlarıyla birlikte.Etraf yerle bir olmuş,ben ise diplere.Kötülük fırtınaları çok sert.Yine arkamızda anılar.
Dost sözcüğünün yakıştığı senden başka kimse yok benim için. Bazen seni kendim sanıyorum, kendimi sen... Ne güzel şey sana ‘DOSTUM’ diyebilmek
Toprak kokardı yazılarım, mezarlıklarda dolaşır, karanlık hüzünlerle arkadaş olurdu yazılarımdaki kahramanlarım. Hepsi ayrı bir dertle uğraşır, karakterleri gereği tüm acılara bağışıklık kazanırlardı..
Bir gece ansızın bir yazı yazarsınız ve o yazı belkide sizi birine çıkarır. O kişi beklediğiniz midir aceba yoksa kaderiniz mi. Muzip bir anlatımla, buyrun..
Sabah dedim, evet ezan sesiyle yırtılırken gökyüzü bende sana bağırıyorum ıssız bir odadan. Bir müzik çalıyor çok farklı olan kültürlerimizi de ortaya serercesine. Aynı olmak kadar farklı olmak da aykırı aşka oysa. Yine de bırakamıyoruz birbirimizi, ne garip….
Faruk Duman
