"Uyanık kalmak için kahveye ihtiyacım yok, sadece bir deadline ve azıcık da panik." – Agatha Christie (kurgusal)"
"Uyanık kalmak için kahveye ihtiyacım yok, sadece bir deadline ve azıcık da panik." – Agatha Christie (kurgusal)"
Plinius’un dediği gibi Herkes kendisi için bir derstir. Kendimizi çoğu zaman anlayamıyoruz. Kurduğumuz sözcükler bazen başkaları tarafından anlaşılamıyor. Kendimizi öğrenmek hayatın kendisi olmalı. Bir şeyleri saklamak.:bu da nedir böyle. Paylaşmak varken neden saklamak. Bana zararı olan bir şey belki başkasının yararınadır.Denemek ve görmek gerek.
Neydi bu şimdi, ne demekti?
Ölmek mi, öldürülmek mi? Kuzeyde, Irak' ın başkenti Bağdat' ın kuzeyinde........
17 yaşındaydım, lise sondaydım. Laf olsun diye girdiğim bir sınavı kazanmam, beni Amerika'ya götürdü; hem de hiç planlamadığım halde. Ailemden 1 yıl uzakta kalıp, kendimi tanıma sürecime inanılmaz katkıları olan, dünyanın neresinden gelirse gelsin her tür
İletişim kazalarına yol açan şeyin kendimize ayna tutmaktan kaçmak olduğunu size söyleyen biri olmuştur muhakkak.
hayatın güzelliğini anlamak için illa ölüm mü olmalı veya çevremizdeki insanların değerini kavramak için illa onları kaybetmek mi lazım..
Sanırım televizyonsuz bir hayatı hiç hatırlamayan bir neslin hemen bir üst kuşağını temsil ediyor yaşım. Dolayısıyla televizyonsuz bir yaşamdan sonra televizyonla tanışmanın mutluluğu çocukluğumuzun en masum günlerine denk gelmiş oluyor bu durumda. Ondan
Tanrı'nın güldüğü andır, bir çocuğun güldüğü an..Oysa, yüzyıllardır yaşayan bir ihtiyar insan kadar yaşlı doğuyor artık çocuklar..
Terör bizi teslim alamayacak. Yüzümüzde hüzün olmayacak. Nehcü'l Belağa'da okudum. İmam Ali abisine mektup yazıyor. Sonuna da şunu ekliyor: ''Nasılım diye sorarsan, zamanın şüphesine karşı sabırlı ve şiddetliyim. Yüzümde üzüntü görülmesi zoruma gidiyor. Böylece düşman alay eder, dostlar üzülür.'' Yüreğimiz yansın, ciğerimiz parçalansın. Acımızı doya doya yaşayalım. Yaşamamız
