Bekliyorum yüzümün yarısı sen
Beklerken alnıma bir şarkı çarpıyor. Sendeliyorum durduğum yerde. Yıllar sonra avuçlarımı gökyüzüne mi çevirsem?
"Yarınlar hepimizindir, ama bugünün kahvesi sadece benim!" - Franz Kafka"
"Yarınlar hepimizindir, ama bugünün kahvesi sadece benim!" - Franz Kafka"
Beklerken alnıma bir şarkı çarpıyor. Sendeliyorum durduğum yerde. Yıllar sonra avuçlarımı gökyüzüne mi çevirsem?
Benim aksakallı bir dedem vardır. Yani rüyamda. Hani şu rüyalarda bilgece nasihat veren doğru yolu gösteren teselli eden ak sakallı dedeler vardır ya? Ne mutlu bana ki benimde beni seven,koruyan bir ak sakallı dedem var. İşte dün yine rüyamda o ak sakal
Beyaz bir yalnızlık
Sarı bir hüzün,
Koptuğu yerde sözün
Bırak benimle kalsın
Kar rengi yüzün...
İskender Pala
Göz yaşlarım birikseydi eğer bir yürek içinde,çoktan batmıştı ağırlığını taşıyamayıp suyun dibine
İstanbul'un taşı toprağı altındır. Bu doğrudur ancak biz o güzelim İstanbul'un kıymetini bilmiyoruz. Takıldığımız , gezdiğimiz yerler hep Taksim, Beşiktaş, Ortaköy... Buralar da çok güzel yerler ama gerçek İstanbul olarak nitelendirdiğimiz yerler değil. Gerçek İstanbul dediğimiz yerler Fatih'tir, Eminönü'dür, Eyüp'tür, Üsküdar'dır.
Ve Fatih'i Fatih yapan, Süleymaniye'yi
Çatlarcasına koşacaksın ellerin peşinden.Sen yaklaştıkça onlar kaçacak.Sen yavaşladıkça onlar sana yaklaşacak ve bu işkence hiç bitmeyecek .Ne sen tenindeki hasreti,ruhundaki ateşi dindireceksin ve ne de o eller karanlıklarda bir daha görünmemecesine kayb
Şimdiye dek söylenen bütün sözleri, yazılan bütün yazıları, yapılan bütün besteleri kendine sandın değil mi?
Anlamakta zorlandigimiz öyle cok sey oluyordu ki cevremizde. biz ikimiz sevgiliden ziyade birbirlerini simartmayi seven, birbirlerini oksamayi seven, birbirlerini sevmeyi seven insanlardik.
“Sen” deyince, akan sular dururdu... Gökten yıldızlar düşerdi avuçlarıma ...Omzunda paylaşırdım birkaç damla göz yaşımı...
Güneşin başka iklimleri aydınlatmaya, başka gönülleri ısıtmaya gittiği şu saatlerde, kâğıdı, kalemi elime alıp, seninle dertleşmek, yalnızca sana yazmak ve yalnızca seni özlemek geçiyor içimden. Sana yazmak. “Sana Seni Yazmak”.
Varlığından şüphe eden bir insan varolabilir mi? sorusu ise belirtmek isteğim karmaşıklığı su yüzüne çıkartıyor. Varlığını fark etmeyen insan yokken, yokluğunu hissetmeyen insan yok olmaya mahkum oluyor.
Reşat Nuri Güntekin