"Bir hikâye, insan ruhuna bırakılan mektuptur. — Neil Gaiman"
"Bir hikâye, insan ruhuna bırakılan mektuptur. — Neil Gaiman"
umutsuz vaka diye kendini nitelendiren yazarımız çok yakınındaki birine haykıramadıklarını kimliğini gizleyerek düzenli bir şekilde burdan yazmaya başlayacak artık. gerçi o okuyamadıktan sonra ne anlamı var ki???
ah, nadide hayat ben ne yapmisim sana!
kiyinda dolasmaktan firsat bulupta, dokunmamisim kalbine. yok saymisim seni, bile bile…
ama bunu bildigim halde neden sasiyorum? hayatim tecahul-i arifane zarifliginde gecmis hep.
simdi de koynuna girmekteyi
Neydi bu şimdi, ne demekti?
Ölmek mi, öldürülmek mi? Kuzeyde, Irak' ın başkenti Bağdat' ın kuzeyinde........
Nerde istikrarsız, nerde tutarsız nerde pireye küsüp yorgan yakan, başına gelen en küçük kazaya felaket süsü verip özelini kısan, kendini daraltan insanoğlu varsa gelip beni bulmaya kaldığı yerden devam ediyor... Bendeki arıza gediği çok ergonomik geliyor
Zamana yenik düşen hâtıralarım var,zamana yemin düşen an'larım. Hayâlhânesinde sükûtu içen derviş kılığım,tüm pejmürdeliğiyle toz alan bir köprüde. Yıkık evler artığıyım, kabul görmedi dilimdeki lâl tadım. Çöle kuyu bulduran gözyaşlarım, gecelere taşıdı yorgun yamaçlarımı. Düşkünlüğüm düşümde üşüdü, açıldı döşümde kocaman bir yara...
Söyle Ey Aşk Ustam;
iliklerimize kadar işlemiş olan soğuğu yeni demlenmiş, sobanın üzerinde tısır tısır öten çaydanlıktaki taze, sıcak çaydan başka ne ısıtabilir ki?
