Bir Ülke Parsellenirken...
Edebiyatta, şiirde, siyasette, ekonomide birileri emeksiz ve tersiz bir yerlere oturdu. Bu yerde bizim de bir yerimiz yok mu?
"Yazmak, bir hayaletle satranç oynamak gibidir. Bazen kazanırsın, ama asla gerçekten yenemezsin." - Stephen King"
"Yazmak, bir hayaletle satranç oynamak gibidir. Bazen kazanırsın, ama asla gerçekten yenemezsin." - Stephen King"
Edebiyatta, şiirde, siyasette, ekonomide birileri emeksiz ve tersiz bir yerlere oturdu. Bu yerde bizim de bir yerimiz yok mu?
Birden geldi.Aslında bu gerçek değil. Niye yazdım anlamadım.Yani ben böyle değilim. Değilmiyim?
Doğmak veya ölmek fark etmiyor aslında. Her ölüm yeni bir doğuma gebe kendi içinde. Her doğum da yeni ölümlere.
Anne, şimdi sokaklar benimle oynuyor anne. Onları da yamalar mısın? Hepsinin üstünde yırtık hayallerim var anne.
Burası diye bir yer yok. Bekleyişler anlamsızdır. Ya dününü taşırsın geleceğine, ya da geçmişinde çakılı kalmışsındır...
Ölüm sessizliği gelecek yüreğinize. Bir hançer misali saplanacak kelimelerim kanatmak için ihanetlerinizi.
" Sana bugüne kadar kimseye anlatmadığım, şimdiye kadar bana ait kalan bir dünyayı anlatacağım.
Anlamak için sadece hayal gücüne ihtiyaç duyduğun bir serüvenin sonuna geliyoruz... Bundan sonra serüven yine sürecek, hayal gücüne yine ihtiyacın olacak... A
Günlerin hayin pusularında kalmışım, ay doğmaz, güneş
gülmez pencerelerime, bilmesende bir derin
karanlıktayım.Sayki ölümüm sayki yetimim, sayki
ağlamaklıyım...
Canıma kastı var saatlerin, akrebi zehirliyor,
belki komik gelecek ama, daha uzun yazılar yazabilmek için tavsiye bekliyorum...
bende bu inat varken; tavan arasına attığım ve üzerine örtü örttüğüm bütün hayallerim gerçekleşir bir gün buna inanıyorum..
İçinde koca bir geçmişi barındırırken elbette gitmek kolay değildir.
Sen ise korkarsın açılan boşluğun kalıcı olacağından yada dolduranın alışkanlık halini alacağında...
Gece, gölge yanıdır yeryüzünün.. Gölgeye düşen her ışık gibi kaybolur gece yerin kararan yüzünde. Oysa uykusuzlar iyi bilir, ışığın yokluğu demek değildir gece, yerin yüzünü ışıktan gizlemesidir sadece.
Sabah kokusu alıyorum.. İyi geceler..
Kavga dolu bir gecenin yastığa asılmış hatırası olmalıydım. Halledilemeyen problemlerin, belki de kendinden bile gizlenen sonların habercisiydim.
Yaşıyor yani yarışıyoruz! Birilerini geride bırakmak, yenmek zorundayız. Kazanmamız buna bağlı. Yoksa kaybedeceğiz. Gerçekten öyle mi? Yarışmak mı zorundayız? Bu yarışı reddedenimiz kaldı mı?