"Yazmak, bir hayaletle satranç oynamak gibidir. Bazen kazanırsın, ama asla gerçekten yenemezsin." - Stephen King"
"Yazmak, bir hayaletle satranç oynamak gibidir. Bazen kazanırsın, ama asla gerçekten yenemezsin." - Stephen King"
Yaşıyor yani yarışıyoruz! Birilerini geride bırakmak, yenmek zorundayız. Kazanmamız buna bağlı. Yoksa kaybedeceğiz. Gerçekten öyle mi? Yarışmak mı zorundayız? Bu yarışı reddedenimiz kaldı mı?
Bazen sadece hoyrat bakışlarınla inatlaşırsın yaşamla. Konuşmazsın fazla; gözlerini kapatırsın, kulaklarını da.
Neon ışıklarıyla bezenmiş restoranların önünde insan avlayan yapışkan mahlukatların dolduruşlarına ağıza alınmayacak küfürler kuşanarak karşılık veriyor, lanetler yağdırıyorduk. Peşimizde sürüklenen müntehir gölgelerin...
Kapıdaki çizgi kadın bendim ve o , başka daha bir sürü kadın gibi oda bizden biriydi sade basit ve bir kalemin kalınlıgından çıkan kadın.Duyguyu kendimden yok edip çizgi gibi banada bir kalemin anlam vermesini diliyorum şimdi.
Oysa ne ben ona, ne o bana şöyle olursan seni daha çok severim demiştik. Kuraldı bu, farkında olmadan, sana ait olmayana ulaşmanın gizli anahtarlarını bir bir bulmuştuk.
Umutsuzlukla bilenmiş bir çakıl taşı eski halını almayacağı gıbı onarılmaz bır gurur incitmiş vefasız bir dost olmuş vefalı bir dost kaybetmiştim..çakıl taşı misali..
Hepimize ait yalanların,egoların,kibirlerin oluşturduğu bir sistem,bu sistemin içinde kendi yalanlarımızla oluşturduğumuz,dünyevi tercihlere ait kişisel bir dünya ve bu dünyanın içinde kaybolup gitmemizi sağlıyacak bir kaos ortamı...
Hepsini yaratan bizlermiyiz acaba!!!
Bazen bıkar insan soluk alıp vermekten. Bazen yorar yaşamak insanı da artık bir isyan vardır kendinden fışkıran ve herkesi içine katan. İşte bu isyanın resmidir.
Sadece Siz Bayım! Evet ta kendiniz; sizin için yazdım, sizin için sorguladım ve hatta sizin için düşündüm sizin yerinize.
Hayatın kimliğine dair bir deneme.Onun dilinden anlamak onu tanımak için bir ipucu var:ZAMAN....Zaman açtırıyor açmayan çiçekleri;zaman konuşturuyor hiç susmayan yürekleri...Bu yazıda hikayesi dinlenilen bir dost var.Ancak cümleler tamamen bana ait.Canım arkadaşımın bugün doğum günü.Onun bu mutlu gününü yürekten kutluyorum...
bende yalnız keşkeler var bu ara bir de sana sorarım ey yar peki sende bana dair ne var bunca bende kalan hayalden sonra...
Yaşam içinde yanımda kalan, tek varlık, zamandan peydahlanmış piç bir yalnızlık!
p.s.her akapalı göz uyku değil,
her vede ayrılık değildir...
(bilmem biliyor musun?)
"Ayna gibi bir şeysin sen sanırım: Baktığımda kendimi görüyorum... Hem ben gibi... hem de aynaya bakınca insan kendini inceler ve birşeyler yakalar... yakaladıklarına daha detaylı bakar, ve onları ele alır... -bkz: büyüyen götü görüp, küçültme girişi
Hayata dokunmak, yaşamı tam dokunduğumuz yerden yakalamak belki de... Yaşamda bizim için çok önemli olduğunu belkide farkedemediğimiz bir duyuyu yüz üstüne çıkarmaktı tüm isteğim
