"Doğruyu ararken kaybolanlar, genellikle yanlışın kendisini bulur." - Ambrose Bierce"

Şiir > Deneysel

üzgün

Bir Adam Tanıdım

bir adam tanıyorum / dalgaların eteklerinde, o masanın bir köşesinde /

üzgün

Küf Tutmuş Yokluğun

Küf tutmuş işte yokluğun. Gelsende değiştiremezsin odamın nefesimi kesen nütubetli havasını. Değiştiremezsin bir kenara bırakıp gittiğin

üzgün

Nereye?

gözümü kapasam ne fayda / işte geçip gitti bir kadın / ardında

olumlu

Üzülme

Üzülme! / İki satırı bir araya, / Kelimeleri hizaya sokamadım

üzgün

Sonra...

Ah o tutunulası dallarım. / Ah yokluk gecelerim. / Ölüp

üzgün

Çocuk

ben babamı severim / babam da beni / babam annemi

umutlu

Uzanış

Uzanış… / İnce kollarını uzatıyordu gökyüzüne, / Kararlıydı bu sefer

karışık

Diyorum ki

Diyorum ki... sen yürürken şose yolunda salına-salına / Bense bir söğüt ağacı salkım

karamsar

Paradox

Ne zaman okusam yazdıklarımı, dönemiyorum geriye, bu kadar yeter diye / Yazamıyorum artık

KİTAP İZLERİ

İNCİR KUŞLARI

Sinan Akyüz

Zambaklar Ülkesinde Açan Kan Gülleri: "İncir Kuşları" Sinan Akyüz’ün gerçek bir yaşam öyküsünden yola çıkarak kaleme aldığı "İncir Kuşları", okuru 1990'ların başında Avrupa'nın kalbinde patlak
İncelemeyi Oku
Başa Dön