"Gelecek, her zaman bugünmüş gibi davranır, ta ki biz onu bozup düne çevirene kadar." - Terry Pratchett (Kurgusal)"
"Gelecek, her zaman bugünmüş gibi davranır, ta ki biz onu bozup düne çevirene kadar." - Terry Pratchett (Kurgusal)"
Bir köy gezisi sırasında yorgun düşen anlatıcı ve arkadaşı Seher'in hikâyesi. Anlatıcı çay içme umuduyla yaşlı bir köylüyle sohbete girişir, ancak Seher'in aceleci tavırları bu fırsatı kaçırmasına neden olur. Yollarını kaybetmiş iki arkadaşın sıcak bir yaz gününde yaşadıkları küçük gerilimler ve kaçırılan fırsatlar, kısa bir anda beliren insan
O önde ben arkada ilerlemeye başladık. Birkaç adım atmıştım ki yolun kenarında bir ağaca yaslanmış olan iri yarı bir adamın bana bakmakta olduğunu fark ettim. Gözlerimiz karşılaşınca çivilenmiş gibi olduğum yerde kaldım. Adamın gözlerinde sanki şimşekler çakıyordu. Suratının aldığı şekilden beni iğrenç bir varlık olarak gördüğünü anlamıştım.
Köylü bir genç kızın, annesi ve kırsal kesimde yaşayan kadınların zorlu yaşam mücadelesini anlatan bu metin, yoksulluk ve işsizlik içinde hayatta kalma çabasını gözler önüne seriyor. Şehirli genç kızların anlayamayacağı bu gerçeklikte, tarlalarda "köle gibi" çalışmak, evlilikle birlikte daha da ağırlaşan sorumluluklar ve daha iyi bir yaşam özlemi
Modern İstanbul'da başarı ve yalnızlık arasında sıkışan Karim Arslan'ın hikâyesi. Bir zamanlar cebinde iki yüz lirayla Erzurum'dan gelen genç adam, şimdi kırk üçüncü kattaki ofisinden şehrin hiç dinmeyen ışıklarını izliyor. Başarıya ulaşmış olsa da, içindeki boşluk ve ailesinin değerlerinden uzaklaşmanın verdiği huzursuzluk peşini bırakmıyor.
Gizemli bir adam Nicole Beatrix'e bir atari verir. Ondan istediği tek şey atarinin üzerindeki bir tuşu hiç kullanmamasıdır.
Artık rüzgar tamamen kendisini göstermiş, onların yolculuklarına eşlik etmeye başlamış ve uğultusu yanlarında olduğunu sertliğiyle kabul ettiriyordu adeta. Yol arkadaşları da soğuğun peşi sıra ya da onun içinde barınmaktan sıkılıp dışarı çıkan rüzgarın sert dokunuşuna maruz kalıyor bir de üstüne üstlük beraber yürümeye zorlanıyorlardı. Ağaçları hırpalayan, kuşların ezgisel
Onunla alakalı bir paragraf vardı, bütünü bozmadan anlatayım; Metamorfoz gerçekleştiğinde iç içe geçmiş bu dört boyut tek boyut haline gelmişti. Her bir boyut tek bir dünyayı simgeliyordu. Burada dünyalar hakkında ayrıntıya girmemiş. Devam ediyorum; Oldukça şiddetli bir deprem her dünyada vuku bulmuş ve bu durum büyük çapta bir
Hayalet dadandığı izbe, terk edilmiş evin içerisinde volta atıyordu. Sanki Yıkılmış bir binanın moloz yığınından çıkmış gibiydi. Karmakarışık gri saçları, paçavraya dönmüş takım elbisesi derisi kurumuş suratı ile korkutucu görünüyordu. Volta atarken bir şeyler mırıldanıyordu.
bu mezarda yatanlarrr dedi. Sonra düzeltti Bu kabirde yatanlar, yok yok
Sübyanlar Yetiştirme Yurdu iki katlı, eski, büyük bir taş binaydı. Yurdun büyük avlusu cezaevlerini çağrıştıran büyük, parmaklıklı bir demir kapıdan şehrin en işlek ana caddesine açılmaktaydı. Ana girişi cadde tarafında bulunan ve yeni, betonarme bir bina olan müdür lojmanından avluya küçük bir arka kapıyla gelinebiliyordu.
