"Yarınki gazeteyi okumanın en iyi yolu, bugün onu yazmaktır." - Mark Twain"
"Yarınki gazeteyi okumanın en iyi yolu, bugün onu yazmaktır." - Mark Twain"
Kısacık bir paragraftan dünyaya taşacak kadar özel olmana ithafen yazıyorum bu satırlarımı. İnsanı deli eden mükemmeliğine ithafen yazıyorum bu satırlarımı.Tek bildiğim, bu en kısası ve en anlamlısı…
Herkesin hayatta keşkeleri var ya, keşkeler insanın kendinden yonttuğu kırpıntılarıdır.. bir nevi hata talaşıdır..
gelme dediği yarının üzerinden yıllar geçti, sonunda her şeyi göze alıp, gittim ona...
mezarının üzerindeki otları yolarken dikenler takıldı elime, eve dönüp saatlerce ağladım...
Nedenin okunmadığını veya okuyupta anlayamadığımız pekçok konuların varlığı veya çokmu saçmalıyoruz? Yoksa olmayan bir şeyin arkasındanmı koşuyoruz? düzeltiyorum koşuyorum.....?
....Bilememediklerime doğru kıvrılıyor bütün yollar.
Bildiklerimin ışığı ürkek ve nazlı. Aydınlatamıyor tek bir an bile yolumu.....
"yüzümü suyun ardında buldum
kıyılar bu yüzdendir öyle dediler
kısacık yoğun bir akşam
O an anladım; geride kalmak, yoksullaşmak, kaybetmek kavramlarının üzerimde ne kadar iyi durduğunu...
Bugüne kadar sınırlı olan beynimle düşünmeye çalıştığım da, olaylar yorum getirmeye uğraştığım da hep bir gerçeğe varıyorum ki o da benim ciddi anlamda BENCİL olduğumdur!
Bugün yalnız yağmura tahammül edeceğim;
Ta boğazıma kadar çıkan deli yağmura.
Tüyüme horozdan çok itimat edeceğim,
İtimat edeceğim şu belalı yağmura.
Ruhumu bayrak yapıp ben teslim edeceğim
Finlandiya malı Nokia marka telefonum çalıyor.
Sahibi Lubnanlı olan Avea nın tarifeleriyle konuşuyorum.
Arkadaşım bana bir soru soruyor.
yaşamın içinden bir yaşam seçtik kendimiz için seçtiklerimizi sevgimizle yoğurduk ,
sabrımızı koyduk , çılgınlıklarımızı yarıştırdık , anlayış gösterdik saygı duyduk birbirimizin yaşamlarına
ve benim içimde o yeşerdi onun içinde de ben yeşerdim
içimizde bir orman gizliyorduk, dışımızdan ırmaklar akıyor her buluştuğumuzda
“İndi burdayamsa”nın içində qıvrım saçlı qızdan qarşı qoyulmaz istəyə, sonra bağlılığa, yandırdığı rəsimlərə, payızın ətəkli getməyinə, qış qabağı olduğun yerin küçələrinə oxşayaraq artıq öldüyünə əllərini ağzında qovuşdurub nəfəsinlə isidib inanmağa başlayırsan.
Eski sevdalarını unut bir tanem.
Yenisini en güzel şekilde yaşamak için.
Yoksa sen de eskiyeceksin.
ve sen hayattan ödünç aldığın tüm nefesleri geri vermişsin. borcunu ödemiş bir memur gibi huzurlu, boylu boyunca uzanırken.söyleyemediğin tüm sevgi sözcükleri. ya da açıklamasını yapmaya hiç cesaret edemediğin katı kararlarn öylece duruyordur yerlerinde.
