] ]
Ne benim cesaretim vardı ne de senin. Ne ben sana senin olduğumu ne sen bana benim olduğunu söyleyebildin.
Sırt sırta bağlanmış ve yüzlerimizi görmeye zorlanmıştık. Göremedik. Hangi adımı attıysak canımız yandı. Ne ayrılıp iplerimizi çözebildik ne de yüzlerimizi görebildik. Halbuki sen de çok iyi biliyordun yoktu başkaları. Bizden başka hiçbir şeyin önemi olmadığı gibi...
Senin katı kuralların vardı, benim derin yaralarım. Söylediklerini sahiplenmek bile asil hissettirirdi. Ya da sen.
" Güzel zamanlardı" demek istemediğim zamanlardı. Ne ben bitirirdim ne de sen uzaklaşırdın korkular girmese aramıza. Biliyorum. Çünkü tanıyorum. Hissetmeden yazanları şimdi çok daha iyi anlıyorum. Eskilerden bir burukluk bile yetebiliyor kalemin çalışmasına. Onca hayal kırıklığına, yeni sözcüklere, eskimiş şarkılara, bitmiş dostluklara rağmen
Güzel zamanlardı.
