"Yazmak, varoluşsal krizimi bir sonraki paragrafa ertelemenin en pahalı yoludur." – Virginia Woolf"

Deneme > İtiraflar

olumsuz

Lal Cennetin Sunumu (Bölüm 4)

Sevecen yaklaşımlarındaki empati dozajlarının belli belirsiz değişmesi, sonucun çabukluğunu tasdik edercesine tekrar başa dönüşü de işaret etmektedir.

karışık

Duygularımı Boşadım

Sevgi paylaşılır diye bana hiç kimse söylemedi, öğretmedi de; sevginin paylaşım olduğu doğruydu. Ancak paylaşılan hep ben oldum.Son atar damarıma , daha ilerisi ayağımdaki dona kadar, artıklarıma kadar, baştan aşağı.

üzgün

sana... sonkez

sonsuz zannettiğim ama ansızın son bulan yolculuğum; sana... sonkez
Bir tek kalemim elimde, yazıyorum. Okursan; sana...

karamsar

açılmamış mektuplarım-3

Seninde mi hesapların olacaktı? Sende mi kaçacaktın kendinden, benden... Neyi yaşamaman gerekiyor ki, söylesene bana? Yüreğindeki bozkırları coşturan deli rüzgarım mı acıtıyor seni? Sevdam ağır mı geliyor, sevdan... Omuzlarını çökerten ne söylesene bana?

üzgün

açılmamış mektuplarım-5

Bir bütün oluşturmak için geceler boyu yap-boz yapan çocuklar gibi yitik bir parçanı aranıp duruyorum. Ya gözlerini kaybediyorum, ya da gözlerinin içindeki beni...

nostaljik

Kuzguncuk

Bundan tam tamına 16 sene önce onu terk etmeye karar verdiğimde beni geri çevirmedi ama benden kefaret olarak masumiyetimi, iyi kalpliliğimi ve samimiyetimi istedi. Bir daha da asla geri vermedi.

üzgün

Bulut

Şehrime akşam çöktü, ben senin şehrinde bazen ay bazen yıldızım yine bu gece. Gözlerin gökyüzünde olsun gözlerimin karası gecende..?
İyi bak, hala ordayım...

üzgün

Sen Bilmesen De, Herşey Sana Yazıldı Bu Defterde!

sen bilmesen de, sayfalardolusu, herşey sana yazıldı defterde...
beni hiç unutamayacaksın biliyorum. ben ısrarla unutmanı isteyeceğim, fakat sen unutamayacaksın. bense ömrüm boyunca bir yara olarak taşıyacağım seni. gittiğim her yere... yüreğimde bir yer

üzgün

Cehennemde Kartopu

Bu sabah sana uyandım her sabah olduğu gibi. Musluğu açıp sevdanı çarptım yüzüme. Hızla pencereye koşup sabah rüzgarının sırtındaki kokunu buyur ettim içeriye.

üzgün

Derınlerdeyım...

Aroması kimdeydi sonbaharımın..
Sende mi gizliydi..kürek kemiğinde mi…
Nasıl gelirsin hep aklıma tam da ikinci paketi açtığım anda..
İçme dediğin sigaramdan başka ne kaldı şimdi bu odada…
Zorlandığım şeydi bilirsin;

olumsuz

Ardında Kalanlar

Belkide hepimizin hayatında platonik olarak başlayan bir aşk vardır. Sonrada başladığı gibi biten. Ama hep özel bir yerde kalan ve hiç tükenmeyen bir aşk.
Ulaşılmayan aşklar mı kalıcılığını korur diye soruyorum hep kendime. Mesela efsanelerde öyle değil midir? Aslı ile Kerem, Leyla ile Mecnun gibi. Kavuşsalardı

üzgün

açılmamış mektuplarım-4

Soluğunun olduğu atmosferde olmakla bile mutlu olan ben, yangın dolu gecelerde çığlık çığlığa yakıyorum kendimin her bir parçasını. Belki de gün gelecek sevecek bir ben bile kalmayacak. Sırf seni sevebilmek için kendimden bile vazgeçtim görmüyor musun...

Başa Dön