Dipsiz kuyularda kaybolduğum, yitik aşklarımın suyunda boğulduğum oldu, hayat öpücüğünü kendim koyduğum oldu dudaklarıma…
Arsız bir iştahla yediğim can simitlerimin susamları ağzımda duruyor bak hala…

…şimdi hala istiyorsak ikimiz de, / kendi kalabalığımızda kaybolabiliriz! /

Büyüyünce gökyüzüne erişir sanırsın ufacık ellerin, / hani yıldızları doldurmak için avucuna,

En çok da arınmaya çalıştıkça çoğalan günahlarını, bana duyduğun o yapay kini, apansız hortlayan, saklamaya çalıştıkça eline yüzüne bulaşan o başıboş kederini sevdim.

Korkuyordum, / Yaralarım diye seni / Serseri mayın tesirli sözlerimle…

Gittiğim her şehrin gecesinin ırzına geçtim. Hüzne gebe artık sensiz adım attığım her şehrin gecesi… İkimizin dokunamadığı her coğrafyada tüm geceler zifir karası bebelerini doğuruyor yetim yalnızlığımın. Doğum sancılarında yankılanıyor senin adın,

![]() / Yaldızlı gecelerin / sevişmelerinden artık simleri

![]() / Fransızca öğrenmeliyim Edith Piaf’ın şarkılarını fısıldamak için sana, /

Mavi soluklu şehrimin deniz kokan nefesi okşuyor ensemi, uzansam dalgalı saçlarını öperim, öyle yakınız biz ikimiz…

![]() / Metal sevişme çağlarında başlamıştı sancıların, / Gri bulutların

![]() / Sarhoş edene dek seni, Dionysos’un\* şaraplarını akıtırım ağzına, /

gelme dediği yarının üzerinden yıllar geçti, sonunda her şeyi göze alıp, gittim ona...
mezarının üzerindeki otları yolarken dikenler takıldı elime, eve dönüp saatlerce ağladım...

![]() / I / Acil kapılarından hep yalnız çıktım ben…..

uzak şehirlerden birinin tavanı kükürt kokuyordu, sis kaplamıştı bir başka şehrin denizini,
şehirlerden biri kömür gözlü beyaz adamların işgalindeydi,
saçak altlarında aşıklar öpüşüyordu bir diğerinde
\- sen gelmiştin…

sorgularken sen hala hayatı ve kendini, o çoktan hazırlamıştır alnına “suçlu” damgasını vuracak mahkemeyi, oysa sen bilmezsin yargıç da şahitler de ta kendisi.

![]() / Çelik grisi tenlere sığınıp / -titreyerek