"Bir klasik, söyleyeceklerini söylemeyi hiç bitirmemiş kitaptır. — Italo Calvino"
"Bir klasik, söyleyeceklerini söylemeyi hiç bitirmemiş kitaptır. — Italo Calvino"
Hayatın bir anında, başımızın üstünde hissettiğimiz, ama görülmeyen bir kara bulut vidalanır;Sürekli şimşek…
...Bazen kara bulut ,o kadar abartır ki;
fırtına kopartır,sel olur…Dahada yetmedi
yüreğimizin en hassas yerinde kuluçkaya oturur.
Ozaman sen seyret içimizde kopan yıldırımları…
Yaşanan acılar hiç silinmiyor insanın zihninden,üzerinden aylar geçsede ve yüzlerce yalancı kahkaha atılsada üzerine. Ve yine düğümleniyor insanın boğazında... İşte böyle bir kesit kendi yaşamımdan.......
kalp gülümseyerek diyor ki :)) benim ilginç bir fıtratım var biliyor musunuz?
Ne hazindir ki, kurmak için seçip aldıkları ve eleyip kendine kattıkları hep bir mücadele ve gayret. Ve insan en büyük rakibinin kendisi olduğunu anladığında bütün bunları daha güzel yerlerine yerleştirebiliyor. Kimileri için daha kolay olurken, kimil
Nerede başlar çılgınlığın uçurumu, ussallığın sınırı nerede biter. Hangi vazgeçilmezlerimiz bizi, yeknesak bir hayatın ipleriyle bağlamıştı...
Temel ve genel olarak belli özellikleri gösteren insanlar, özellikle davranışları açısından farklıdır. Belki de bu farklardan yola çıkan bazı düşünen insanlar, “insan kadar dünya” olduğu görüşünü dile getirmişlerdir.
Sayılar birden başlar, gidebildikleri yere kadar giderlerdi. Artı yönünde ya da eksi yönünde… Ama hiç geri gitmediler.
zamanların kıyısında...düşmemeye çalışarak...
Doğmak........................................Ölmek
....... . Arada kalansa yaşam......
Herkesin birilerinden sürekli olarak birşeyler kaçırdığı, nezaketin-saygının neredeyse hiçe sayıldığı bir dönemde insanlar; tüm nazikliklerini, tüm bastırılmış duygularını yüzüstüne çıkarırcasına salata tabağında kalan tek domatesi yemeğin sonuna doğru birbirlerine sunarlar.
İnsan hayatı boyunca peşinden koştuğu mutluluğun aslında ne kadar yakınında olduğunu birgörebilse! Keşke görebilse!..
Bu ezgi, bu notalar, bir akşamüstü esintisi gibi ellerimde, yüzümde, saçlarımda dolaşan bu “sol”ler, “fa”lar, “do diyez”ler ..
Adım neden Yasemin değil de Şerba?, Naylon atkılı ayakkabılarım ayağıma neden sığmıyor?, Kaç yaşındayım?, Steinbackin kızıl saçlı azize sinin ne işi var benimle?...Pastel boya resimlerime neden eskimiş tahta terliklerden çerçeveler yapıyorum? Yağmur ha
