üzgün
Kimsesiz Sokak Çığlığı
Sabahın beşi gibi durgun ve soğuk gözlerin. Kirpiklerinden dağılır gibi iki sarhoş. Rüzgar şiddetini arttırsa uçacak
Şiir > Öyküsel
üzgün
Bir Senaryoydu Bu Sevda
Kıymetini bilemediğim yıllar geçiyor bir bir gözlerimin önünden / ağlayan duvarlar ve resmindeki
romantik
Aşkım Seni Ne Kadar Seviyorum Biliyormusun?
BU bir KIZLA BİR GENCİN HİKAYESİDİR. / (SAHİLDE EL ELE YÜRÜMEKTEDİRLER.)
üzgün
Beş Parmak İzi Dolanıyor Yanaklarımda
Kelimelerin beş parmak izi dururken yanaklarımda / Artık susarak anlatıyordum uyuşmuş hislerimi
üzgün
Aşık Veysel ve Necip'in Öyküsü
Aşık Veysel ve Necip’in Öyküsü / O yıllarda günümüzdeki gibi oyalayıcı eğlence araçları
üzgün
Karanlıkta Saklıyorum Seni
Yıldızlar uçuşuyor fitursuzca başımda / Gözlerimin önünde simlerden parıltılar /
üzgün
Bir Beden Büyük Aşk
Küçük bir atölyede başladı yalnızlığım ve kaçışlarım. / Yüreğimi kaybetmiş bir haldeyim, tek
üzgün
Yok Birşey Her Neyse
Bakarken yüzüme titriyordu ellerin / Gözlerindeki barajlar taşıyordu gamzelerine /
Zaman Bekçisi
Bir korkuluğu gibi bir tarlanın / rüzgarına, mevsimine / yeşiline,
karamsar
Biletsiz Yolcu
Aşkın en aşk hali sararsa bekle hemen oracıkta kıpırdama / Tüm çocuksuluğun aksın
üzgün
Kar Etmiyor Çırpınışlarım, Sessiz Gözyaşlarım!
Mezarın başındayım, hicran ile başbaşayım / Babam şimdi yanıbaşımda ve fakat fevkalade sessiz
üzgün
Zamanın Dışına Taşmak
Ellerini tuttuğumda, gözlerini yarı araladı. / Gülümsemeye çalışırken acısını gizlemekte zorlanıyordu.
KİTAP İZLERİ
Sırça Köşk
Sabahattin Ali
Sırça Köşk: Yıkılmaya Mahkûm Bir Düzenin Alegorisi Sabahattin Ali, son eseriyle sadece bir öykü kitabı değil, aynı zamanda cesur bir veda ve sarsılmaz bir ithamname
İncelemeyi Oku