Kimsesiz Sokak Çığlığı
Sabahın beşi gibi durgun ve soğuk gözlerin. Kirpiklerinden dağılır gibi iki sarhoş. Rüzgar şiddetini arttırsa uçacak
"Kelimelerin gücüyle dünyaları değiştirin."
"Kelimelerin gücüyle dünyaları değiştirin."
Sabahın beşi gibi durgun ve soğuk gözlerin. Kirpiklerinden dağılır gibi iki sarhoş. Rüzgar şiddetini arttırsa uçacak
Kıymetini bilemediğim yıllar geçiyor bir bir gözlerimin önünden / ağlayan duvarlar ve resmindeki
BU bir KIZLA BİR GENCİN HİKAYESİDİR. / (SAHİLDE EL ELE YÜRÜMEKTEDİRLER.)
Kelimelerin beş parmak izi dururken yanaklarımda / Artık susarak anlatıyordum uyuşmuş hislerimi
Bir korkuluğu gibi bir tarlanın / rüzgarına, mevsimine / yeşiline,
Aşık Veysel ve Necip’in Öyküsü / O yıllarda günümüzdeki gibi oyalayıcı eğlence araçları
Yıldızlar uçuşuyor fitursuzca başımda / Gözlerimin önünde simlerden parıltılar /
Küçük bir atölyede başladı yalnızlığım ve kaçışlarım. / Yüreğimi kaybetmiş bir haldeyim, tek
Dön desen;bir sabah o derin hazla uyansam yatağımdan / Açsam perdeleri,aydınlatsa yine güneş
Aşkın en aşk hali sararsa bekle hemen oracıkta kıpırdama / Tüm çocuksuluğun aksın
Mezarın başındayım, hicran ile başbaşayım / Babam şimdi yanıbaşımda ve fakat fevkalade sessiz
Ellerini tuttuğumda, gözlerini yarı araladı. / Gülümsemeye çalışırken acısını gizlemekte zorlanıyordu.
Mehmet Rauf