Şiir > Öyküsel
nostaljik
Çürüyen Zaman Olsun
Sessizliği gittikçe artıyordu.İçine çöken yalnızlık / duygusu ürkek ve sitemkar bakışlarla kendini dışa
olumsuz
Hangi Denizim Olmadı Benim
.................................................... / ................................................ / ..................... / ................
üzgün
İçim Titredi, Nefesim Yetmedi!
Bir köşeye büzülmüş şekilde inliyordu / Kimseden habersiz, gözyaşları lekesiz, şevksiz ve bir
olumlu
Canım Öğretmenim Canım Benim (Akrostiş)
CANIM ÖĞRETMENİM CANIM BENİM / (Akrostiş) / C an siperane
Cebimiz Değil, Sesimiz Boştu
Cebimiz Değil, Sesimiz Boştu / Babam derdi ki: / “Tek
üzgün
Adamın Biri Bir Gün...
Küçük kızın ağladığını gören adam yavaşça yanına gitti kızın ve dayanamadı sordu: /
üzgün
Sevdaların Ön Adıydı Ayrılık
Yüzünü öpüp okşuyorum karanlığın / Bir inat,bir hırçınlık tutturmuşum gönlüme /