"Okumak, düşünceyi başkasının eliyle yürütmektir. — Jorge Luis Borges"
"Okumak, düşünceyi başkasının eliyle yürütmektir. — Jorge Luis Borges"
Umutsuzlukla bilenmiş bir çakıl taşı eski halını almayacağı gıbı onarılmaz bır gurur incitmiş vefasız bir dost olmuş vefalı bir dost kaybetmiştim..çakıl taşı misali..
ali poyraz oğlunun kobay isimli oyunundan sonra yazılmış bir yazı...
evet istersen her şeyi değiştirebilirsin,istersen eğer görebilirsin ve istersen eğer hep seninleyim,yeterki beni hisset,varlığımı menfi çıkar istemlerinle kirletme...
Konuşuyoruz, yazıyoruz; karşılığında onaylanıp övgüler alıp rahatlıyoruz.
belki komik gelecek ama, daha uzun yazılar yazabilmek için tavsiye bekliyorum...
Oysa ne ben ona, ne o bana şöyle olursan seni daha çok severim demiştik. Kuraldı bu, farkında olmadan, sana ait olmayana ulaşmanın gizli anahtarlarını bir bir bulmuştuk.
Ve neden ve ne zaman, kendi içindeki en uzak yerlere yolculuklara başlar. Neden kilidi pas tutmuş sandukaların kapağını aralar, içine kendini hapsettiği kapıları açar.
Cam bir eşyanın kırılmasından sonra bir daha bir araya gelmesi mümkün olmadığı gibi, güven de tuzla buz olur yalan karşısında. Artık o kişi doğru söylese de karşıdakinin şüpheli bakışlarından kurtulamaz.
Kadın bir sigara yaktı...artık kendi sigarasını kendi yakıyordu, gerçi hala elleri titriyordu ama....
Kapıdaki çizgi kadın bendim ve o , başka daha bir sürü kadın gibi oda bizden biriydi sade basit ve bir kalemin kalınlıgından çıkan kadın.Duyguyu kendimden yok edip çizgi gibi banada bir kalemin anlam vermesini diliyorum şimdi.
O gece anladım ki; yağmurlarında sebebi vardı yağmak için, ağlamak içinse bir şeyler gerekirdi.
Hepimize ait yalanların,egoların,kibirlerin oluşturduğu bir sistem,bu sistemin içinde kendi yalanlarımızla oluşturduğumuz,dünyevi tercihlere ait kişisel bir dünya ve bu dünyanın içinde kaybolup gitmemizi sağlıyacak bir kaos ortamı...
Hepsini yaratan bizlermiyiz acaba!!!
Bir kedinin, kuyruğunu yakalama çabasıydı aşk dediğimiz..Aslında bizim bir parçamız, her an bedenimizde taşıdığımızdı ama nedense oyun oynamak istediğimizde hep kovalayıp yakalayamadığımızdı aşk..
Umut olmadan yaşanmaz mı ? Umutsuzluk ölümcül hastalık mıdır ?
\*\*
Umut elimde kötü bir silaha dönüşebilir ancak, oysa umutsuzluk bir çelik yelekten daha koruyucudur.
\---
p.s.her akapalı göz uyku değil,
her vede ayrılık değildir...
(bilmem biliyor musun?)
Topaçı hep çok sevdim ben...
Yazıdaki karakterler gerçektir, topaç ve ben yani :)
yalnız çevirmeyi beceremediğim Topaç belkide hayatımdan bir kesitti, yada ta kendisiydi...
