"“Bazı insanlar hiç delirmez. Ne korkunç hayatlar sürüyor olmalılar.” — Charles Bukowski"

Deneme > Yüzleşme

karamsar

İz 'Düşüm'

Kana kana kanadım, duyuramadım. Kavramları silkeleyip atarken bir kenara silkinip atıldığımı duyumsadım, engel olamadım. Kendi Tanrıcılığımı oynarken kendimi deneysel süreçlerimin deneği yaptım. Hırpalandım.

üzgün

Senin de Ağladığın Oldu mu?

Yüreğimi yitirdiğim şehir. Soğuk ve mavi sularında hayallerimi boğduğum, yaralı bir martıya umutlarımı çaldırdığım ve en yüksek tepesinden ümitlerimi......

olumsuz

Yalandan, Geriye Ne Kalır?

Cam bir eşyanın kırılmasından sonra bir daha bir araya gelmesi mümkün olmadığı gibi, güven de tuzla buz olur yalan karşısında. Artık o kişi doğru söylese de karşıdakinin şüpheli bakışlarından kurtulamaz.

karışık

Ey Kalbim..!

hadi bembeyaz sıcacık karlar çizelim, adı "umut" olsun.Ve orta yerde bütün gülücükleriyle başı dimdik, gözleri sıcacık bir çocuk kartopu tutsun..

olumlu

3 Ü Bir Arada...

Isıtan buzdolabı + kirleten çamaşır makine sı + toz serpen elektrik süpürgesi = buda 3 ü bir arada nın ‘’ kısmetsiz bedevi mönüsü ’’ dür ..

üzgün

Heyecansız

yittiğinde tekrar bulunamayacak hiç bir ilke ithafen, tüm delilere ve delillere inat .

olumlu

ayna ayna! söyle bana!

"Ayna gibi bir şeysin sen sanırım: Baktığımda kendimi görüyorum... Hem ben gibi... hem de aynaya bakınca insan kendini inceler ve birşeyler yakalar... yakaladıklarına daha detaylı bakar, ve onları ele alır... -bkz: büyüyen götü görüp, küçültme girişi

olumsuz

Oyuncağımı Benden Almayın!

Toprağını kaybetmiş bir dünya, yeşilliği solup gitmiş bir orman, yıldızları sönmüş bir gökyüzü... Tüm bunların bir farkı var mıydı oyuncağını kaybetmiş bir çocuktan?

olumsuz

Ödemek Zorundasın

Hayat ne kadar adil sizce??? Ödediklerimiz yapıklarımızn gerçek bedeli mi?

üzgün

Kal Demiyeceğim

istediğin zamn girdin bu degersiz yaşamıma ve istediğn zamnda çıktın şimdi bu son çıkışın kalbimden birkez daha girmek istersen eğer bu sefer kapıyı bulabileceğinden okadar emin değilim

üzgün

Sevgi

Ve bizler batı rüzgarları kadar özgür sanıyorduk düşlerimizi, tutsakmış düşlerimiz bile içimizde.

Başa Dön