"“Günlüğüm olmadan asla seyahat etmem; insanın trende okuyacak sansasyonel bir şeyi mutlaka olmalı.” — **Oscar Wilde**"

Tsunami günleri

Yaralı bir aşkın, kırgınlığın ve imkânsızlığın izinde ilerleyen sürreal bir şiir. Tsunamilerden çöl yangınlarına, akvaryum balığı hüznünden lunapark yalnızlığına uzanan imgeler; sevdayı hem büyüleyici hem de yıkıcı bir evren olarak kuruyor. Her dize, kaybedilen bir oyuncağın, söndürülemeyen bir ateşin ve unutulamayan bir ayrılığın yankısını taşıyor.

yazı resim

Yaralı aslanın ağzına iliştirdiğin o şiirler,
O mutlak beni sevmeme ihtimalin ,
Sadece senin olduğun, başka bir evrende
duyduğum tek şey kırgın sesin

Nefesinin başlattığı tsunami ,
Kelime oyunlarından bihaber,
Okyanus görmemiş, saftirik bir
Akvaryum balığı kederi

Çöl yangını , balyoz masajı, sevdiğin herşey,
karpuz ,ve bir kaç dinamit lokumu,
Yitirdiğim oyuncaklar mezarı

Eğer orman perisi olsaydın
Nazikçe bıçaklamanı küfür sayardım.
Sen benim ayrılık denizlerinde yittiğim
Lunaparkımdın

Bir ateş olsaydın,
H.z İbrahim'i yutan ateşten küçük olmanı
hakâret sayardım.
Ben senin söndürmeden,
bir çam ormanına savurduğun sigarandım

Yorumlar

Başa Dön