"Sabahın dokuzu ve hala hayattayım. Bir yazar için bu, günün en büyük sürprizi olabilir." - Dorothy Parker"
"Sabahın dokuzu ve hala hayattayım. Bir yazar için bu, günün en büyük sürprizi olabilir." - Dorothy Parker"
Sen her zaman haklıydın. İnce eleyip sık dokumadan, her cümleyi sözcük sözcük eşelemeden anlaşabilirdik. Zamanı geldiğinde susabilseydim, kendime “idare et işte ne çıkar” diyebilseydim
Hemen hemen içimizden herkesin başını ellerinin arasına alıp gözlerini bir noktaya sabitleyerek hayaller âlemine daldığı olmuştur. Kafamız içerisinde cereyan eden düşünceler imgeler âleminde bir biri ardına yumuşak geçişlerle akıp giderken bazen marazi bir şekilde, ufak da olsa, bir ayrıntıya takılıp kalırız
Bir taraftan, tarafsızlığı durmayan zamanın.. acımasızlığı..anlaşılmazlığı.. Bildin değil mi.?.Midilli’yi anlatan geceydi, rüzgar getiren dokunuşlar..
Dalgaların sesine karışmalı içimdeki sessiz çığlık. Rüzgar, yaprakları suyun üstüne ulaştırmalı bir de sevdaları.
Zaman iletisi aslında ne dündü ne de yarın ...zaman neydi söyleyeyim mi sana ; sallanır sanılan o bayrağın esintisinde yitirdiklerimizin öyküsündeki karanlık sokakları aydınlatan lamba altlarındaki duaydı..
Sheakspear’ı okuttu bize../Tiyatro sahnesinin tozlu perdeleri önünde.. /Ezberim yoktu.. /Elimde kafatası..Ben ona baktım..o bana../O bana suskun..ben ona anlamsız..
Göz yaşlarımı biriktiriyorum...İlerde kendime, sularında çırılçıplak yüzebileceğim bir göl yapacağım..
Günceleri bir kenara atmadan../en sabırsız zamanı çekiyorum içime şimdi../Bu can sıkıntısı nereye kadar../olmadığında../duymak sesini..bir parça gülmek.. binlerce parçaya dağılarak..sen kalmak...
Adeta köprülerle yollarımı birbirine bağlayan,hayatımı diziyorum o ince ipe...
Zamanı yırtan sessizliğin içinde, nerden geldiği belirsiz bir ok hızla saplanıyor yüreğime. Kaçamıyorum, savunamıyorum, gözlerimi kapatamıyorum.
kalmak ya da gitmek en zorlu seçimdir .. gitmek bazen kaçmak kalmak ise katlanmaktır bazen bocalar insan gitmek mi kalmak mı ... ama kaçmak çözüm degildir....
Ayfer Tunç
