"Her kitap, onu okuyana yeniden doğar. — Alberto Manguel"
"Her kitap, onu okuyana yeniden doğar. — Alberto Manguel"
Bir insan telefonu açmıyorsa ya da meşgule alıyorsa, insan bir daha aramaz değil mi? Ama bunlar arsızlığı ele almışlar. Bıkmak ve usanmak diye bir şey bunların lügatlerinde yok herhalde. Benim de inadım inat bu konuda onlardan daha fazla. Başka bir deyiş ile dediğim dedik çaldığım düdük yani o
Her ne kadar Leo Malet gibi bir Fransız ustaya sahip olsa da kara roman, kara mizah daha ziyade Amerikayla özdeşleşmiş türler arasında yer alır. Kara roman; klasik polisiyenin tersine, suçu istisnai bir hal olmaktan çıkarıp, toplumun geneline yayılmış bir karabasan olarak ele alır.
bizler, hayatımızın dengelerini değiştiren önyargılarımızın kırılmasına neden müsade etmiyoruz?
Şimdi çaresizlikler içindeyiz ikimiz de. Ne onun hali var bir selam vermeye ne de benim Orhan Velinin dediği gibi: anlatamıyoruz. Ne o suskunluğunun nedenini anlatabiliyor ne de ben
Bir yazar Zaman geçer derler, fakat heyhat... zaman durur, geçen biziz. demiş. Bu görüşe katılıyorum. Zamanın geçtiği izlenimimiz bir yanılsamadan ibaret. Zaman var mı yok mu bilemiyorum. Çünkü içine girmek istesem giremiyorum, dışına çıkmak istesem çıkamıyorum. Öyleyse zaman, ne var ne de yok! Bazıları zamanı durdurmak istiyormuş. Zaten
Mutluluk bu resmi de yapılır zaman zaman, karikatürü de çizilir, yeter ki resmini yapanlarda, karikatürünü çizenlerde düzgün insanlar olsunlar... Bu arada ben de bu yazıyı yazmaya çalışırken, tepemde, mutluluğun resmi ya da karikatürü ile hiç ilgisi olmayan bir kara sinek vızır vızır tur atıp, Ahmet Abi'nin neresine nasıl
insanların yaşamakta olduğu hayata olan bakış açısını anlatmakta olduğum küçük bir yazımdır.
