Türkülerle Yaşamak -5-
Daha bir severek uzatırız bebek ağızlarına uçlarını...Daha bir anne oluruz yani!..
"“Bazı insanlar hiç delirmez. Ne korkunç hayatlar sürüyor olmalı.” — Charles Bukowski"
"“Bazı insanlar hiç delirmez. Ne korkunç hayatlar sürüyor olmalı.” — Charles Bukowski"
Daha bir severek uzatırız bebek ağızlarına uçlarını...Daha bir anne oluruz yani!..
Yalnızca insanlar dünyasında yaşar ruhum. Onların etiyle, derisiyle ve kemiğiyle beslenirim. Süslü, aynalı salonları ve sahneleri çok severim. Beni oralarda daha iyi anlarsın.
Kim bilir belki de en az zarar gördüğümüz yerdi yalnızlık; yalanlardan, aldatmacalardan, iki yüzlülüklerden, yaralanmalardan ve terk edilmişliklerden uzak bir yere sığınıyorduk belki.
"farkına varacaksın kimse kimseyi sevmiyor aslında seviyor-muş gibi yapıyor"
Hayat bazen yürekten vuruyor insanı; hiç beklenilmeyen bir an'da... Bazı anlarda yaşama gücü bulamıyor insan...
Göz altlarım oldukça kırgın. Dudaklarım üzülmüş. Annesine küfürler ediyorum önceki gecenin. Senin ben diyorum
Yaralıyım,halim içler acısı kanıyorum!..Belki de yaranın ta kendisiyim artık kabuklarımı dökmeliyim.....
Ah diyorum senle de ayrı düşeceksem, ben .
Bitmiş demektir hayatımda suya yakın günler.
Sana ve ayrılıklarımıza dair düşündüğüm tüm içsel şarkıları ve şiirleri ezberlemek gibi hissiyatlarım oldu yokluğunda. Biliyorum gideceksin ve ben gidişinle sersefil kalacak, dilenci gibi sokak aralarında seni arayacak, kendimce umutlarla bir süre yokluğuna “aşk’a hasret zamanlar” adını koyacağım.
Gece üzerine methiyeler düzerken içime bir ürpeti çöktü. İrkildim ve kulağımı jilet misali bir tıslama yalayıp geçti. Boynuma doğru kavislenerek büyük üstad\* dedi ki ..
Yazının diyorum çünkü artık kendimin olup olmadından emin değilim, ellerim bemin değil çünkü ayaklarım,
gözlerim benim değil çünkü kulaklarım, duyduğum yol değil , yürüdüğüm sağır ...
Elinden şekeri alınabilen küçüğün aksine büyüklerin içinde yaşayıp, çikolatası verilmediği taktirde de ağlatan bir çocuk üzerine