"Hikâye anlatmak, kaosa biçim vermektir. — Jean Anouilh"

Öykü > Anı

düşündürücü

Yalova Vapuru

bir telaş uyandım bu sabah. parlak sarı acıtan İstanbul güneşinin tozlu camlarımdan günaydın dediği bir güne....

nostaljik

Sabun, Makas, Çömlek

Ve çocukluğumda sadece birkaç sene görüp tanıyabildiğim halde, bütün altı yaş içtenliğimle sarılıp, artık yaşamadığını bile bile "Edik Nine sen mi geldin?" diyemem ona...

heyecanlı

Sana Anlatacaklarım...

Bulutların kalınlığını, sertliğini bu dostuma anlattım. Gülümsedi sessizce. Bulutların aksine, alabildiğine yumuşak bir tebessüm bıraktı gözlerime.

karışık

Eflatun

Hikayelerinde adam öldürmeye benziyor bu,oysa
ben hic adam öldürmedim hikayelerimde.
Ama bugün
bir
adamim ölüyordu hikayelerimde

üzgün

Mome Djakunde

derinlerde umut saklı olduğu sürece dışarıda uzak bir yerde mutluluk var...

nostaljik

Mahur Beste

Dışarıda yağmur vardı ve damlalar camları usulca çizmeye başlamıştı. Büyükannem, dedemin kahveyi bitirdikten sonra bir kaç yudum aldığı suyu, avucunun içinde kristal bir kalbi taşır gibi getiriyordu.

üzgün

merkez üssü sevgi

ben bir depremzedeyim, yıllardır amatörce yazarım
depremde ve sonrasında yaşadıklarımı bir anı kitabında toplama şansım oldu bu kitabı sizlerle paylaşmak ve sizlerden destek görmek istiyorum.
yazım kitabımdan alınmış bir pasaj dır.
sevgi ile kalın.....

üzgün

Radyo

Bu öykü 1980 öncesinde, terörün bütün ülkede olduğu gibi İstanbul'da da etkin olduğu günlerde üniversite eğitimi gören İzmirli bir öğrencinin, zorlukla sürdürdüğü yaşamından kesitler veriyor.

üzgün

At Gitsin

Hepimizin yaşamımızda bir kez olsun yaşayacağımız bir an.

Başa Dön