..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Düşmekten yükselme doğar. -Victor Hugo
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Deneme > Anılar > Yûşa Irmak




20 Şubat 2021
Kendi (M) ile Tanışmak…  
Yûşa Irmak
“Bir varmış bir yokmuş” diye başlardı masallar… İlk önce var olması gerekenler anlatılır, arkasından olmaması gerekenler sıralanır, sonra büyük sevinçle dolan minik yürekler anlatılan masalın huzur verici içtenliği ile gözlerini kapatır tatlı hayallerle uyurlardı…


:BCD:
“Bir varmış bir yokmuş” diye başlardı masallar… İlk önce var olması gerekenler anlatılır, arkasından olmaması gerekenler sıralanır, sonra büyük sevinçle dolan minik yürekler anlatılan masalın huzur verici içtenliği ile gözlerini kapatır tatlı hayallerle uyurlardı…

***

Yaşı 40’lara karışmış bir insan olarak o çocuksu, masalsı, huzurlu ve mutlu günleri ben de yaşıyorum artık. Fakat masalsı bu hayatımın giriş, gelişme bölümü olsa da sonucunun henüz olgunlaştıramadığımı da belirtmiş olayım. Lakin yine de olması gerekenleri, olmaması gerekenleri, sonra bıraktığı izleri anlatmalıyım.

Evet, benim masalsı günlerim bir yaz günü onun gözlerinin içine bakmam ile başlamıştı… Tabii o laf dinlemez, irade tanımaz duygularımın bir dakika içinde nasıl esiri olduğumu bugün bile anlayabilmiş değilim.

Karşımda ışıl ışıl yüzü, mütebessim çehresi, kehribar bakışıyla; ince ve oldukça hassas bir sanat eseri duruyordu. Sanki Allah, bu gülü kendi tûba cennetinden özel olarak kopartıp, dünyada sadece benim koklamam için göndermişti. Karşımda atomlarıma kadar bana benzeyen bir gül duruyordu…

Nasıl anlatılır bilemiyorum ama ne söze ne de kalıba sığdıramıyorum. Ne ele ne de avucuma alıp tezgahımda nakış nakış dokuyarak da resmedemiyorum.

Kim bilir belki de o Cenabı Vedüt’ün bu kuluna bir hediyesiydi. Çünkü o bu gönlün içine vizesiz girebilen tek insandı. Üstelik hiç setle karşılaşmadan, damarlarımın içinde akan kızıl bir çağlayana dönüşmüştü. İşte ben de onun aşk dolu dünyasına bir yaz günü bu hislerle hicret etmiştim…

***

Fakat zaman geçmek bilmiyordu. Acaba onu bir kez daha görür müyüm? Sesini tekrar duyabilir miyim? diye diye akıp giden zaman içinde özlem ve hasret yüklü sorularımın muhatabı olarak hiç ümitsizliğe düşmedim. Biliyordum ki yüreğe söz geçirmek insanın kendi elinde değildi… Onu göremediğim, haber alamadığım zamanlarda ruhum bir zemberek gibi sı­kışır, bir an evvel vaktin geçip gitmesini arzu ede­rdim. Yine bir dem gelir gözyaşımla ruhumu boşaltır, bu sefer de hızlı geçmemesini isterdim. Gün olur, yapmayı düşündüklerimi akrep ve yelkovanın ezip geçtiğine çok şahitlik ettim. Her doğacak güne bağladığım umutlarımın, güneşin batışıyla birlikte solmaya çok terk ettim. Lakin hiç ümidimi yitirmedim.

Sadece o bilmezdi kalbimde ona ayarlanmış bir saat olduğunu… Ama zaman akıyordu, saatler başlayıp hızlıca bitiyordu. O da ısrarlara dayanamadı ve herkesin istediği şeye imza atıp yad ellere gitti… Hızla geçen zamanlar bu sefer geri kal­maya başladı. Bu sefer de zaman ve saat bir bıçak gibi zamanımı dilimler, lokma lokma doğramaya başladı. Belki gaflet canavarı daha kolay yutsun diye böyle olmuştu. Hoş, aslında, kopan di­limlerin hangi omuz başındaki melek tarafından kaydedileceğine de ben karar veriyordum…

***

Ah, onsuz geçen saatler! Durun, hele durun biraz kurban olayım… Vallahi daha söyleyeceklerim, oku­yacaklarım, yazacaklarım var. Belki de bana bağlanmış ümitler, bana yazılmış dilekler var. Beklediklerim ve benden beklenenler var. İstediklerim ve şahsımdan istenenler var! Değil mi ya?

***

Faust efendi, zamana “Dur, ne güzelsin” dediği an kaybetti. Ben ise; “Durma, Leyla’ya olup bitenleri her gün farklı farklı diyeceğim” dedikçe kazandım…
Ey Leyla!
Seni, içinde duymayan kişiye insan diyemem! Seni özünde hissetmeyene âdem diyemem! Sende tefani olmamışa yerli diyemem. Ne zaman yüzümü sana çevirsem iklimine girip iliklerime kadar seni duyuyorum. Seninle doğmuşum bu dünyaya, seninle büyüyüp boy atmışım. Seni yüreğinin başköşesine yerleştirmeyen yaşadığından şüphe etsin! Seninle yüreği dolmayan, seni öz sadefinde taşımayan bir ruh cevherinden söz edebilir mi, gönül incisinden bahsedebilir mi a canım! Senin olmadığın bir sine bomboş bir çöldür. Sensiz geçen günlerim tüyler ürpertici bir zaman kaybı, bir deli gömleği giymekten farksızdır! Sensiz ben düşüncesini hiç taşımadım. Senin kendini hissettirmen bile bir bahar müjdesidir. Senin girmediğin bir yuva ışıksız ve karanlık, türlü zevklerin zehre dönüştüğü bir akrep oyuğudur. Senin olmadığın İstanbul bir harabedir. Senin çakmadığın gökler yağmursuz ve verimsizdir.

Gel ey ruhum! Gel ey hayat bulacağım dert içindeki dermanım. Gel ey ruhumdaki gücümün kaynağı! Sensin benim hakiki dostum. Gel ey dert çekmekten çehresi değişenim. Gel ey ışık kaynağım. Gel ey çilelerimin başlangıcı, mutluluğumun muştusu, aşkımın özü, çekirdeği.
Seninle aşka erelim.
Leyla ile Mecnun, Ferhat ile Şirin, Kerem ile Aslı gibi olalım…




Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.

Yazarın anılar kümesinde bulunan diğer yazıları...
Ver Elini Gidelim
Olup Bitenler
Gel - Git Zaman
Sevgin Yüreğimde Mihenk Taşı

Yazarın deneme ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Azerbaycanlı Bir Gardaşın İstanbul İzlenimleri…
İstanbul; Erguvan, Lale ve Plastik Çiçek
Deneme Ustası Evliya Çelebi
Devleti Yeniden Tarif Etmek
Sesler
Vatan Bilinci
Aramızdaki Şeyler
Fatih’te Bir Mahallenin Sokağında Hatırladıklarım
Tolstoy’un Karısı
Başlamadan Biten İlişkiler

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Sana Bildirdiklerim [Şiir]
Yâr Gördüm [Şiir]
Med Cezir [Şiir]
Bilmiyorum [Şiir]
Med Cezir [Şiir]
Külle Yıkanır mı Sırlar? [Şiir]
Dediler [Şiir]
Yuh Olsun [Şiir]
Turnalar [Şiir]
Bıçkın Yüzünde Kehribar Gülüşü [Şiir]


Yûşa Irmak kimdir?

Felsefe ve edebiyat aşığı! Yayıncı, gazeteci ve kitapsever. . .


yazardan son gelenler

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2021 | © Yûşa Irmak, 2021
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.