"Yazdıklarımın okunmaması için o kadar çok uğraşıyorum ki, en sonunda okunur hale geliyorlar." – Franz Kafka (kurgusal)"
"Yazdıklarımın okunmaması için o kadar çok uğraşıyorum ki, en sonunda okunur hale geliyorlar." – Franz Kafka (kurgusal)"
Kimi zaman yaşadıklarımızdan birilerini sorumlu tutar, bir çocuk gibi onları suçlarız... Büyümeyi öğrenemesek bile aslında tek derdimiz mutlu olmaktır... Acaba hayatı büyük beklentilerimiz içinde olan bizler mi zorlaştırıyoruz? Çoğu zaman yanıbaşımızda ki mutluluğu göremeyecek kadar gözlerimizi kör edip, onu uzaklarda ararken... Kayıplarımızın arkasından gelen vah vah'lar geç kalmışlığın
Yedinci ayın sıradan bir günü. Öğleden kurtulmuş, akşamı yakalayamamış bir saat...
Genelde rüya görmemesine rağmen, o gece.. /’Merhaba..’ diyen bir sesle gözlerini açmıştı.. /Ses öylesine uzaktan geliyordu ki, duymakta zorluk çekiyordu../Gözlerini tekrar kapadığında..
Sevgili unutulmazlarım,çok çabuk ve çok geç de olsa kaybettiğim(Babaannem)kaybetmekten kahrettiğim,kişilerim.
Babam ve burhan Bey erken gittiler öte aleme.
Allah rahmet eylesin bütün ölmüşlerimize.Amin.
Sinan, bıyıgı terlemiş genç yagız bir delikanlıdır. Köyde gece okullarına giderek okuma yazma ögrenmişti. Ailesinin maddi durumu iyi degildi. Sinan okula devam edemedi. Sinan evin en büyük ogludur. Babası gurbette çalışır,bayramlarda gelirdi. Evde görülen işleri yapar,işi olmayıncada keçı otlatırdı daglarda. Sinan sessiz pek konuşmayan biriydi.Akşam eve gelince annesinin
insan hayatında önemli olan şimdilerdir ve ben bütün şimdilerimde seni seveceğim...
Aşka en çok bahar yakışır değil mi? Oysa bir kış mevsiminde başlıyor bu düşsel aşk. Dışarıda kış, yüreklerde bahar... Kırlar yerine, yüreklerde açıyor papatyalar... Dışarısı soğukmuş, buz gibiymiş, ne gam? Yüreklerde güneş...
Orta boylarda, boynu boğazı birleşmiş halde, oldukça besili cüssesiyle deliliğinin yaydığı korkuyu birkaç katlayacak bir görüntü sergiliyordu. Taşı sıksa suyunu çıkaracak gücü kuvvete sahipti.
Kız artık çok bunalmıştı.Ama bunaldığının farkında değildi.Hayatın ona yaşattığı bir takım sürprizler kendindeki değişikleri gün ışığına çıkaracaktı...
Güzel ve sıradan bir hayatı vardı. Ne var ki bı sıradan kelimesi ruhuna minik minik iğneler saplıyordu sanki ..
-Ne bişiriyon aba?
\- Mercimekli pilav...
-Aba sen de sanki başka birşey bilmiyon, her ikigünde bir aynı şeyi bişiriyon,
\- E get öte sıracalı, içine düşecan gazanın,
-Aba madem pilav bişiriyon, bari zamanında getirde sufruya, şöyle ağzımızın dadıynan bi yemek yiyek ısıcak,
